Merhaba!
Yüz yıllardır on and off terapiye gidiyorum, farklı ekollerde, farklı uzmanlıklarda. Biraz kırgınım çünkü yalnızca güncel terapistim bana ADHD VAR GİBİ SENDE..... dedi ve beni psikiyatriste yönlendirdi.
Üstelik ilk terapistime ailem DERS ÇALIŞMIYORUM diye göndermişti. Analitik takılmıştık. Tam bir sene, her hafta.
Alacağınız olsun, birinizin bile mi aklına gelmedi bu ihtimal be.
Terapistim ilk söylediğinde çok ciddiye almadım, çünkü evet dikkati dağınık biriyim cart curt.
Fark etmeyişim ve üzerime alınmayışımla ilgili daha da tuhaf olansa 2 sene önce yeğenimin (obviously) ve 1 sene önce de ablamın tanı almasıydı. DİKKAT ETMEMİŞSEM…
Her neyse, dün gittim psikiyatriye. Bana birtakım testler uygulandı. Psikologun uyguladığı testte belirtilen şekli ekranda her gördüğümde, ama yalnızca o olduğunda, başka şekiller ve sesler de belirecektir ama SADECE O BELİRTİLEN ŞEKİL TEK GÖRÜNDÜĞÜNDE space'e basmam gerekiyordu. Çok kolay. Başladım. Arada böyle şekil değişiyo falan ufak tefek hatalar yaptım, çok normal. Devam ediyorum falan. Testin ortalarında bir süredir yanlış yaptığımı fark ettim.... Yalnızca ve yalnızca o şekil geldiğinde basmayı ne zaman bıraktım bilmiyorum. Testi tamamladım. Psikologun odasından çıktım ve arkamdan seslendi:
"Çantanız kaldı..."
DAMN IT!
Terapist yönlendirmesi, test sonuçları ve psikiyatristin genel değerlendirmelerine göre de dümdüz bir adhd'liymişim. Her şey çok daha mantıklı gelmeye başladı. Hayatım film şeridi gibi gözlerimin önünden geçiyor bir süredir.
Çok konuşmam, laf kesmem, too much olmam, dağınıklığım, akademik başarısızlığım, parmaklarımı parçalamam, asla organize olamamam, evden çıkışlarımın bir kaos olması , başkaları için çok kolay olan daily task'ların benim beynimi yakması, çok önemli ve gözümün önünde olan bir şeyi unutmam ve geçen gün evde kaybolan telefonumun buzdolabımdan çıkması..
Dikkatsiz, özensiz, dağınık, tembel, ilgisiz, ŞUURSUZ…
Üzgünüm.
Üzgünüm,çünkü kendimi hep yetersiz, başarısız, motivasyonsuz, geride kalmış olarak yargıladım ve yargılandım.
Mutluyum
çünkü demek ki mal değilmişim.
sadece frontal cortex'im ve dopamin şeylerim biraz şeymiş.
Olur öyle.
Devam!
Merhaba!
Her yeni gün beni istifaya bir öncekinden daha çok yaklaştırıyo (mantıken). Yöneticilerin herkesi kendileri gibi hayatsız sanmasından bıktım. Hayatsız ve baya üzücü bir haldesiniz AMA bunun beni gerçekten ilgilendirmediği noktaya adım adım yaklaştığımı hissediyor gibiyim.
Her şeye rağmen bahar geldi.
Hıdrellez 2026 dileklerimiz iletildi.
İş hariç günler şeker gibi geçiyor.
Cuma günü Adrasan-Gelidonya'yı yürüyüp sonraki 2 gün de Olimpos'ta olacağız, doğum günü kutlamalarım kapsamında.
"Her şey Tavuskuşu camping'te horoz seslerinden bir anlık uykuya dalabildiğimizde gördüğümüz bir kabusmuş. Bi uyanmışız, greyfurt ağaçlarının gölgeleri çadıra düşmüş, hepsi ama hepsi bir kabusmuş. Bugün deniz tavuğu ile açılma günüymüş." diye yazmıştım ve bunun gerçek olma ihtimalini o kadar çok istedim ki en gerçekliğe uyarlanabilir halindeyiz.
Yaşam var, sevgilim
biz de onu yaşayacağız.
Mert, Hıdrellez dileklerini yazıyor.
Bowie, Midsommar'a hazırlanıyor.
Merhaba.
Dün ağlamaktan ciğerlerimi kusarak terapiye yürürken, bugün çocuk Bilgiş'e şefkat göstermek için Red Hot Chili Peppers logolu sweatshirt alacağımı bilmiyordum. Biraz abartı bir tasarım olmuş ama yine de beni keyiflendirdi.
Sabah öğle yemeğimi ya evden hiç almadım, ya da metroda veya bir yerlerde bıraktım. Yol boyunca psytrance'ın tekrarlayan düşüncelere iyi geliyor oluşu üzerine düşünüyordum ve sanırım bu yüzden yemeğimi hiç ettim.
Her şeye rağmen yaz geliyor, buna kimse engel olamaz. Hayatımda ilk defa marteniçka taktım, leylek meylek görünce ağaca asacakmışsın, hadi hiç görmedin mart'ın son günü asmalıymışsın, unutup duruyorum. Oysaki bedavadan dilek hakkı. Asmak aklıma geldiğinde iş yerinde oluyorum, buranın bahçesinde de baya çiçek açan ağaçlar falan var, ama şok idaresi'nin bahçesinde mi dilek dilemek... Sanmıyorum...
Hem ben marteniçkadansa biraz daha Hıdrellez dilekçisiyimdir. Yüz yıllarca, hiçbir Hıdrellez'i atlamadım. Atlamadım ama bu konuda tek bir hata yaptım:
Siz siz olun, dileklerinizi Hızır'dan başka kimseye okutmayın. Yoksa bırakın gerçek olmamalarını, tepetaklak oluverirler. Küçük bir dost tavsiyesi.
Merhaba!
Lisede felsefe sınavında HERKES ve tabii ki ben kopya çektik. Notlar açıklandı. Herkes 90 falan almış, ben 40. Hoca dedi ki;
"Hepinizin kopya çektiğini fark ettim. Bir kişi hariç.. Bilge... Bu yüzden ona.. 100 VERİYORUM!"
Oysaki ben de kopya çekmiştim ama aza kanaat getirmeyen çoğu bulamaz'cılıkan dolayı, ulen zaten bir bok bilmiyorum, geçecek kadar çeksem yeter sonuçta, ayrıca kim kaybetmiş 90'ı da ben bulayım...
Hocanın o açıklamasından sonra ben tabii bok gibi hissettim. Hem hocaya, hem sınıf arkadaşlarıma, hem de GENEL... Ve bir karar aldım. GERÇEĞİ SÖYLEYECEĞİM!
Birkaç gün sonra gittim hocaya dedim hocam böyle böyle. Ben de kopya çektim.
Bir devlet okulu felsefe hocasının hayal kırıklığı suratına bürünüp "hmm... demek öyle.." falan bir şeyler dedi.
Diğer hafta derse geldi ve dedi ki:
"Bir haftadır GÖZÜME UYKU GİRMİYOR (abart). Bilge bir açıklama yaptı bana ve üzerine çok düşündüm...Eşimle bile sabahlara kadar bunu konuştuk (tamam Kant sakin ol). Ve bu dürüstlüğünden dolayı.. ONA 100 VERİYORUM!"
NEEEEE?!
Ver 40'ımı sal beni bayan!
Ben dürüstlüğümden dolayı ödüllendirilirim beklentisiyle değil, söylediğim yalan gerçekten yanlış hissettirdiği için itirafta bulunmuştum ama guess what bitchez?!
kıssadan hisse: best dürüstlük dersi ya da hayattaki tek şansını Çeliktepe Cengizhan Lisesi felsefe dersinden geçmek için kullanmak
ama sonuçta o zaman da her şey benimle ilgili değildi,
şimdi de değil.
Merhaba!
Gaziantep'teyim (a ah, ne alaka?). Zorttirizort projesinin bir toplantısı. Sunuculuk yapıyorum. Sayın valim... sayın daire başkanlarım..... sayın il müdürlerim...... ve siz değerli katılımcılar.... nası gidiyo??? RAHATTA MISINIZ? WOOHOOĞĞĞĞ gibi bir delirmecelerdeyim.
Açılış konuşmalarını yapmak üzere, sayın Halime Lafçıoğlu'nu kürsüye davet ediyorum:
"Sakın bir delilik yapıp hayatınızı karartmayın..."
Açılış konuşmaları için kendilerine teşekkürlerimi iletiyorum.
Sırada, çok saygıdeğer harikulade Bilgiş Barutcu'nun, yani BEN'im, "Aşkın, Kayıp Deneyimlerinin ve Delirme Eşiğine Yakın Psikolojik Dalgalanmaların; Kalpte Yer Edinen Filler Üzerinden İncelenmesi ve Bu Süreçlerin Alkol Kullanım Pratikleri ile Olan Çok Katmanlı İlişkisinin Sosyal Çalışma Perspektifinden Eleştirel Analizi" isimli çalışmamın bulgularını inceleyeceğiz.
