Nisan ayı boyunca hiç yazmamışım. Bu blog'ta pek sık rastlanan bir şey değil bu.

Bugün 14 mayıs. Yani dün 13 mayıs'tı. Yani, doğum günümdü. 28. yaşımı da bitirmiş bulunmaktayım. Hayatımın en iyi doğum günüydü galiba. Yani şöyle bi düşünüyorum, çok güzel doğum günlerim oldu tabii. Yarıştırmak gibi bir niyetim de yok, belki de hissettirdiklerini unuttum, ama şu an böyle hissediyorum. En iyisiymiş gibi hissediyorum.

Hayatımın en değişik zamanlarından geçiyorum. Her şey aşık olmamla başladı. Ama aşık olmak tek başına bir şey ifade etmiyor, her şey aşık olduğum kişinin hayal edebileceğimin çok daha fazlası olmasıyla başladı. Kendimi hiç olmadığım kadar güçlü hissediyorum. 2015 yılına kadar yaklaşık 10 sene boyunca bütün enerjimi İstanbul'da yaşamaya harcamıştım, birkaç ay içerisinde bütün enerjimi hür irademle tam tersi için harcayacağım mesela. AY NELER NELER.

28. yaşım çok güzeldi. 29 çok büyük bir rakam.
Sayıları hiç bilemem.
Matematiğim çok kötü.
Bana kalırsa 8 senedir 21 yaşımdayım.
Seneler önce, Devrim'de deliler gibi bağırdığım gibi:

YİRMİBİİİİRRR!!!