12 Ekim 2013 Cumartesi
An'ları yaşarken çok içindesin, çok değer veriyorsun, ya da dikkat etmiyorsun, yani yaşıyorsun sonuçta ya hani, ama üstünden zamanlar geçince ve düşününce o an'lara hiç de hak ettikleri değeri vermediğini fark ediyorsun. İşte en büyük üzüntülerimin sebebi o farkındalıklar. Ama yaşarken çok güzeldiler. Ama çok değerliydiler. Ama nasıl da nefes alıyordum, içime çeke çeke böyle. Azıcık daha doldursaymışım ciğerlerimi ya. Ne azıcğı, deli gibi doldursaymışım. Kanser olsaymışım.
7 Ekim 2013 Pazartesi
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
