Sanki kafamı azıcık bir şeye yorsam beynim terliyormuş gibi hissediyorum. Beynim sanki boğazıma bağlıymış gibi. Boğazım da göğüs kafesimdeki fillerin ayaklarındaki zincirlere bağlıymış gibi. Bunların hepsi birbirine bağlıymış gibi. Eğer beynim terlerse boğazıma ter damlıyor, orada biriktikten sonra göğsüme damlıyor oradan da fillerin kulaklarına, enselerine filan ve filler bundan rahatsız olup tepinmeye başlıyor sonra olaylar gelişiyor. Bu yüzden kafamı yormamayı seçiyorum. Mis gibi bir hayatım oluyor. Siz de deneyin.

"Elbet bir bildiği var bu çocuklarin
Kolay degil öyle genç ölmek
Yeşil bir yaprak gibi yüreği
Koparıp ateşe atmak..."

Annem "internette gördüğün her şeye inanma." diyip kafasını televizyona çevirdi. Üzüldüm.

Bugün annemin doğum günü olduğu için dayımları arayıp akşam bize çağırdım, sürpriz doğum günümsü bir şey ayarladım. Annem çok mutlu oldu. Mutfakta yalnız kaldığımızda bana "seninle gurur duyuyorum, çok düşüncelisin." dedi. Birkaç gündür evde esen soğuk rüzgarlar da tek dokunuşta konfetiye dönüştü, halılarımızı süslüyor.