21 Mart 2025 Cuma

Merhaba!

Direniş 2025 başlayınca ister istemez Direniş 2013’ü düşünmeye başladım. Gariptir ki ne o zamanki defterlerime, ne de buraya bir bok yazmamışım. Halbuki ilk hafta bizzat kendim de direnmiştim. Akay yokuşunda hayatımın ilk biber gazını yediğimi, Atatürk Bulvarı’nı trafiğe kapatan kalabalığın içinde olduğumu elbette ki unutmadım. “KORKMAYIN, SES BOMBASII!” da aklımda yer eden cümlelerden biri.

Benimki gibi bir aileyle yaşarken direnişlere katılmak çok zordu. Her gün kavga kıyametle sonlanıyor, ama her nasılsa da kimse beni eve kilitlemiyordu. Demek ki sandığım kadar fena insanlar değillerdi...

Asıl unutmadığım ve hâlâ içimi delilercesine kemiren bir diğer şey; o zamanki sevgilim, kendisi ODTÜ’deydi, direnişlere beraber gidiyorduk, bir gün Kızılay’da direnirken, eve dönmek istediğini söyledi. Belki biraz haklıydı, ortalık tehlikeli olmaya başlamıştı ama ben asla dönmek istemiyordum. Neyse, dönmeye karar verdik. Bu esnada onun okuldan birkaç arkadaşıyla karşılaştık ve onlara ne dese beğenirsiniz? "BİLGE EVE DÖNMEK İSTİYOR."  Tabii ya, arkadaşlarını Bilkentli prenses sevgilinin eve dönmek istediğine, senin de sahiplenen bir errrkek olarak onu eve götüreceğine inanmaları en kolayı.

Mayıs ayında 34 olacağım, eski sevgililerimi kötü anmak için çok yaşlıyım ama hayattaki en büyük korkularımdan biri bir gün çocuğum olursa, ve maalesef erkek olursa, böyle bir erkek olması.

Her neyse, şimdi içimdeki o direnişçi kızçe 2023 Mayıs’ta nasıl küstü, yorulduysa, bir türlü kımıldanamadı. Öte yandan sonraki yıllar içinde geliştirdiğim astım ile biber gazı karşılaşması nasıl olur, onu da kestirmek zor. Biraz da yavşaklaştım mı nedir, bilmiyorum. Olan oldu işte.

Dün akşam YouTube’dan Gezi videoları izleyip biraz ağladım. Bir yandan da Z kuşağının direnişini... “Direnişe gidiyorum, beraber hazırlanalım” videolarına bayıldımmmm. Ve şunu düşündüm: Biz direnirken bu herifler baya yaşlıydı, 12 sene sonra hâlâ aynı moruklar var. Bu nasıl bir asla ölmemezliktir ya. Gerçekten bebek yiyor olmalısınız. Bir de şey komik: Eski görüntüleri izleyince canlandı; MHP milletvekilleri de Gezi Parkı’na gidip destek vermiş, Bahçeli “ÇOCUĞUN YAŞINDAAAKİ EVLATLARA SALDIRMAYAAA... UTANMIYOR MUSUNNNN????” diye bağırıyor filan. Bir gençlikte böylesi dev bir dönekliğe şahit olmak inanılmazzz.

Dur bakalım ya, hafiften kıpırdanıyor gibiyim, belki giderim de.. arkalarda dururum...

 

20 Mart 2025 Perşembe

Merhaba!

8 Mart yine harika geçti. Her sene bir öncekinden daha organize buluşup pankart hazırlıyoruz. Bakalım seneye nasıl olacak. Yürüyüş için yanıma aldığım renkli farları ve yüze yapıştırılan fıtıfıtıları gecenin sonunda gittiğimiz mekandaki kızçelerin yüzlerine çalıyordum. Herkes çok mutlu oldu. Bir tane kız ABLA SEN MELEK MİSİN dedi. Ablası gurban.

Haftasonu hava 24 dereceydi ve sevdiğim neredeyse herkesle Portakal Çiçeği'ndeydik. Bu kışı da atlattığımız için bizimle gurur duyuyorum. Dün kar yağmış olması ve birkaç gün daha soğuk olacak olması bunu değiştirmiyor. Mart'ı iyi tanırım, sıkıntı yok.

Geçen hafta cuma günü ofis bahçesinde Unhappy Hour düzenledim. Rakı sofrası kurduk. Bunun için siyah balonlar sipariş ettim ve birtakım başka süslemeler yaptım. Ne diyebilirim ki, her şeyi partiye dönüştürmeye bayılıyorum.

Çok güzel vakit geçirdik. Ağlayanlar falan oldu. Ben ağlamadım. Fazla üzgün de hissetmiyorum açıkçası. Ya da avoidance at its best mi acaba, emin değilim.

Bu hafta işe sıfır kere gittim. Geçen misyonda haftasonları da çalıştığım için oradan gelen overtime izinlerimi falan yiyimliyorum. Haftaya 1-2 kere uğrar, biraz salaklanır, rakı bardaklarımı ve kalan başka eşyalarımı alır, konuyu kapatırım.

Son iki buçuk sene için herkese teşekkürler. Harikaydı. Gerçekten.