Merhaba.

Dün ağlamaktan ciğerlerimi kusarak terapiye yürürken, bugün çocuk Bilgiş'e şefkat göstermek için Red Hot Chili Peppers logolu sweatshirt alacağımı bilmiyordum. Biraz abartı bir tasarım olmuş ama yine de beni keyiflendirdi. 

Sabah öğle yemeğimi ya evden hiç almadım, ya da metroda veya bir yerlerde bıraktım. Yol boyunca psytrance'ın tekrarlayan düşüncelere iyi geliyor oluşu üzerine düşünüyordum ve sanırım bu yüzden yemeğimi hiç ettim. 

Her şeye rağmen yaz geliyor, buna kimse engel olamaz. Hayatımda ilk defa marteniçka taktım, leylek meylek görünce ağaca asacakmışsın, hadi hiç görmedin mart'ın son günü asmalıymışsın, unutup duruyorum. Oysaki bedavadan dilek hakkı. Asmak aklıma geldiğinde iş yerinde oluyorum, buranın bahçesinde de baya çiçek açan ağaçlar falan var, ama şok idaresi'nin bahçesinde mi dilek dilemek... Sanmıyorum...

Hem ben marteniçkadansa biraz daha Hıdrellez dilekçisiyimdir. Yüz yıllarca, hiçbir Hıdrellez'i atlamadım. Atlamadım ama bu konuda tek bir hata yaptım: 

Siz siz olun, dileklerinizi Hızır'dan başka kimseye okutmayın. Yoksa bırakın gerçek olmamalarını, tepetaklak oluverirler. Küçük bir dost tavsiyesi.