Birileri hocaya mail atmış konulardan anlamadıkları yerlerle ilgili. Hoca da onların cevaplarını herkese atmış belki başkaları da vardır filan diye. O soruların benim çalıştığım yerlerle ALAKALARININ OLMAMASI gibi ufak bir sorunum var ama üstesinden gelebileceğime inanıyorum....... Valla çok darlandım şu an psikolojikman. Psikolojikman ney ya.
10 saat sonra edit'i: Hee anladım.
3 Ocak 2014 Cuma
1 Ocak 2014 Çarşamba
Yeni yıldan herkeslere merhabalar olsun.
Dün sabah okula gidecekken birden "neden okula gidiyorum ki ya?" diyip gitmekten vazgeçtim. Sonra yılbaşı ışıkları aldım. Sonra Öykü geldi, onunla votka ve bir sürü mısır cips filan aldık. Sonra Cem Yılmaz izleyip her küfrettiğinde shot yapma oyunu oynadık. Sonra Öykü evde bulunan ne olduklarından emin olmadığımız iki içki, votka, asidi kaçmış eski bir sprite ve kolayla koktely yaptı. Saat 8'de sarhoştuk. Berk'in ev arkadaşı Maykıl da geldi ve hazır sarhoşken pıtır pıtır İngilizce konuştuk. Yani diğerlerini bilemiyorum da ben normalde pek konuşamıyom. Sonra 9 servisiyle Melihlere gittik. Orda tatlış bir yeni yıl partisi vardı. Sessiz sinema ve tombala oynamalı. Ve sandviçli. Yeni yıla reggie eşliğinde dans edip sandviç yerken girdim. Ve tombalada sadece 1. çinko yapabildim. Oradan da geçen seneki eve gittik. Değişen hiçbir şey yoktu. Sadece bu sefer insanlar birbirlerini boardmarker'la boyamışlardı. Yine içkiler beleşti ve bu sefer "içkinizi yanınızda getirin" şeysini bozanlar biz değildik. Öykücüğüm yine kokteyl yaptı iki arada bi derede plastik bardaklarla. Ve hayır. Kırmızı plastik bardak hayalim gerçekleşmedi. Ya sen o kadar amerikan pastası sıtayla parti organize et evinde ama kırmızı plastik bardak alma. Olacak iş değil.
Sonra eve döndük. Eve dönerken Maykıl bu sefer de taksiciyi kitleyip bizleri utandırdı...... Sonra da sabah 4'te sabah 4'te yenmek için hiç de uygun olmayan şeyler yiyip yattık. Bu sırada uyumadan önce Öykü "e ben artık kalkıyım mademse" filan diyip error verdirtti bize. Ya bence çokkomik asdjfg
Öğlen hayvan gibi kahvaltı yaptıktan sonra evlere dağıldık. Eve gidip uyuma hayalleri kuruyordum ve uyudum da ama aslında uyumamışım gibi. Yani uyuyorum uyuyorum, uyumamışım gibi geliyor. Yani şöyle, kafamın üstünde sims'teki gibi yeşil barlardan varmış ve bozulmuş ve uyku barım hiç dolmuyormuş. Neyse en azından bu sene geçen seneki gibi finallerim 2'sinde değil 4'ünde başlıyor. Bugün ders çalışmak zorunda olduğumu düşünsenize. Valla ölem daha iyi. Şakaşaka değil.
Neyse işte, demem o ki, yeni yılınız çok kutlu pek mutlu olsun.
Dün sabah okula gidecekken birden "neden okula gidiyorum ki ya?" diyip gitmekten vazgeçtim. Sonra yılbaşı ışıkları aldım. Sonra Öykü geldi, onunla votka ve bir sürü mısır cips filan aldık. Sonra Cem Yılmaz izleyip her küfrettiğinde shot yapma oyunu oynadık. Sonra Öykü evde bulunan ne olduklarından emin olmadığımız iki içki, votka, asidi kaçmış eski bir sprite ve kolayla koktely yaptı. Saat 8'de sarhoştuk. Berk'in ev arkadaşı Maykıl da geldi ve hazır sarhoşken pıtır pıtır İngilizce konuştuk. Yani diğerlerini bilemiyorum da ben normalde pek konuşamıyom. Sonra 9 servisiyle Melihlere gittik. Orda tatlış bir yeni yıl partisi vardı. Sessiz sinema ve tombala oynamalı. Ve sandviçli. Yeni yıla reggie eşliğinde dans edip sandviç yerken girdim. Ve tombalada sadece 1. çinko yapabildim. Oradan da geçen seneki eve gittik. Değişen hiçbir şey yoktu. Sadece bu sefer insanlar birbirlerini boardmarker'la boyamışlardı. Yine içkiler beleşti ve bu sefer "içkinizi yanınızda getirin" şeysini bozanlar biz değildik. Öykücüğüm yine kokteyl yaptı iki arada bi derede plastik bardaklarla. Ve hayır. Kırmızı plastik bardak hayalim gerçekleşmedi. Ya sen o kadar amerikan pastası sıtayla parti organize et evinde ama kırmızı plastik bardak alma. Olacak iş değil.
Sonra eve döndük. Eve dönerken Maykıl bu sefer de taksiciyi kitleyip bizleri utandırdı...... Sonra da sabah 4'te sabah 4'te yenmek için hiç de uygun olmayan şeyler yiyip yattık. Bu sırada uyumadan önce Öykü "e ben artık kalkıyım mademse" filan diyip error verdirtti bize. Ya bence çokkomik asdjfg
Öğlen hayvan gibi kahvaltı yaptıktan sonra evlere dağıldık. Eve gidip uyuma hayalleri kuruyordum ve uyudum da ama aslında uyumamışım gibi. Yani uyuyorum uyuyorum, uyumamışım gibi geliyor. Yani şöyle, kafamın üstünde sims'teki gibi yeşil barlardan varmış ve bozulmuş ve uyku barım hiç dolmuyormuş. Neyse en azından bu sene geçen seneki gibi finallerim 2'sinde değil 4'ünde başlıyor. Bugün ders çalışmak zorunda olduğumu düşünsenize. Valla ölem daha iyi. Şakaşaka değil.
Neyse işte, demem o ki, yeni yılınız çok kutlu pek mutlu olsun.
29 Aralık 2013 Pazar
Yılın son pazarından son pazar bunalmalarını yaşıyorum. Hava bok gibi karanlık, yataktan çıkmayarak 4 ocak'taki perception finalimi düşünmemeye çalışıyorum. Artık işler yolunda giderse okulun bitmesine 1buçuk sene kalmış olacağı için mutluyum çünkü okuldan sıkıldım. İş çıkışı bir şeyler içmek istiyorum annıyonuz mu? Kırmızı plastik bardakla değil tabii. O yeni yıl partisi için.
Uzun bir aradan sonra zenit'le çektiğim makara da boş çıktı ve üzüldüm baya. Çünkü bu sefer tam istediğim gibi aylara yayılan bir makara olacaktı ve ne bileyim işte, fotoğrafların çoğu aynı insanlar ve aynı mekanlar ve aynı kıfayetlerle dolu olmayacaktı. Neler çektiğimi hatırlamadığım, minnoş eylül'den günümüze gelen fotoğraflar olacaktı fakat ne oldu? Makinemizin perdesine bir haller olmuş. Sonra az önce internetten analog makinelere baktım, yenisini mi alsam acaba diye. Pahalı geldiler. Onun yerine dijitalciğime 50mm lens alırım. NEYSE YA.
Bir de 31 Aralık akşamı planları var. Ne olacak, neler olacak, nasıl olacak, nasıl bitecek. Kafam rahat edecek mi yoksa telefonumu klozete filan mı düşürmem gerekecek. Belki de hiçbirine gerek kalmayacak çünkü salı sabahı okula giderken otobüs çarpacak. Bana. Gibi şeyler.
Uzun bir aradan sonra zenit'le çektiğim makara da boş çıktı ve üzüldüm baya. Çünkü bu sefer tam istediğim gibi aylara yayılan bir makara olacaktı ve ne bileyim işte, fotoğrafların çoğu aynı insanlar ve aynı mekanlar ve aynı kıfayetlerle dolu olmayacaktı. Neler çektiğimi hatırlamadığım, minnoş eylül'den günümüze gelen fotoğraflar olacaktı fakat ne oldu? Makinemizin perdesine bir haller olmuş. Sonra az önce internetten analog makinelere baktım, yenisini mi alsam acaba diye. Pahalı geldiler. Onun yerine dijitalciğime 50mm lens alırım. NEYSE YA.
Bir de 31 Aralık akşamı planları var. Ne olacak, neler olacak, nasıl olacak, nasıl bitecek. Kafam rahat edecek mi yoksa telefonumu klozete filan mı düşürmem gerekecek. Belki de hiçbirine gerek kalmayacak çünkü salı sabahı okula giderken otobüs çarpacak. Bana. Gibi şeyler.
23 Aralık 2013 Pazartesi
Yılbaşında İstanbul'a gitme planını aylar öncesinden çok enerji dolu bir şekilde yapmıştık ama vakit daraldıkça "yae onlar gelsin...... onlar gelsin evet... sınavlar var.. para yok.. hava soğuk.... hep ben gidiyom onlar gelsin." şeklini almaya başladı. Muhtemelen bu yılbaşında ayrı olacağız İstanbul'daki japon balıklarımla. Gerçi geçen sene de 2 ocak'ta cognitive finalim olduğu için bir hafta öncesinden gitmiştim. Sonra ne oldu? 1 ocak sabahı bütün vücudum tutulmuş, başım da zangır zungur bir halde uyanmıştım. Cognitive n'oldu peki? D+ ilen geçmiş bulundum.
Yeni yılbaşı planım: Kırmızı plastik bardakta alkollü meşrubat tüketip ecnebi gibi davranmak. Baya minimize ettim yani planları. Şimdi ihtiyacım olan tek şey kırmızı plastik bardak ve alkol.
Yeni yılbaşı planım: Kırmızı plastik bardakta alkollü meşrubat tüketip ecnebi gibi davranmak. Baya minimize ettim yani planları. Şimdi ihtiyacım olan tek şey kırmızı plastik bardak ve alkol.
16 Aralık 2013 Pazartesi
Sevdiğiniz bir insanın üzülmesini engelleyememek çok kötü bir şey. Yani adeta seyrettim. Kısa süreli bir uzaktan takipti. Önce rahatsız oldum. Diken üstünde uzaktan bekledim. Sonra her şey yolunda gibiydi. Kendi işime baktım. Kafamı çevirdiğim anda, düşüş. Birileri için önemsiz, onun için çok hüzünlü, bana göre insanlık suçuydu. Şimdi içimde öyle bir nefret var ki, çirkin pislik bir insana dönüşecek de olsam o kötü adama kendini bok gibi hissettirmek için aklımdan fena fikirler geçiyor. Şimdi onu polar bir battaniyeye sarıp, sarılıp, hepsi geçecek ve iyiler kazanacak filan gibi şeyler söylemek gerek. İyi bakmak gerek. Ihlamur kaynatmak, göğüs kafesine yayılmış olan fili düşünmesin diye hikayeler anlatmak gerek. Ama o çok uzakta. Ve ben, geleceğin psikologu, konuşmakta hiç iyi olmadığımdan onu aramaya çekiniyorum. Ne kötü.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)

