Kalk artık sabah oldu
Her taraf sesle doldu
Ufuk açtı, güneş doğdu
Okul vakti yaklaştı

Sürü gitti ovaya
Kuşlar uçtu havaya
Uykunun da tadı kaçtı
Okul vakti yaklaştı...

Anasınıfında okula ağlama krizleri geçirerek gidişlerim azaldıktan sonra annemle babam sabahları bizi uyandırırken bu şarkıyı söylerdi. Yine ağlayasım gelirdi ama o hüzün ve acı başlardaki kadar yoğun hissettirmiyordu. Biraz gözlerim doluyordu, önlüğümün yakası takılırken, ya da kahvaltı sofrasında, gülümsemeye çalışıyordum.

Servis beklerken, servisten inerken ve andımız okunduktan sonra, merdivenleri çıkarken, farkında olmadan ben, yavaaaş yavaş

kayboluyordu.