Workshop'ın son gününde Omar'ın personal assistant'ı oldum. Omar 6 yaşında ve biraz fazla hareketli. Ve zor. Onunla iletişim kuramamaktan, beni sevmemesinden çok korktum ama bir süre sonra adımı söylediğinde ve yemek saatinde benden yanına sandalye çekmemi ve oraya oturmamı istediğinde o kadar mutlu oldum ki artık Omar bir yana, diğer herkes bir yana. Daha da kimseyi tanımam. Omar'ı 2 ay içinde 1 kere daha görüp bir daha büyük ihtimalle sonsuza kadar görmeyecek olmam gerçeğinin hiçbir önemi yok. Var. Ama yok. Ben onu unutmayacağım. O da beni unutmayacak, biliyorum.