24 Eylül 2013 Salı
18 Eylül 2013 Çarşamba
Ders programımdaki bu boşluklar, ilk hafta hocaların 15 dakka sonra salıvermesiyle 3 katı büyüdü. Hep yaşadığım bir şey tabii. Birinci sınıfın ilk dönemi haftada 2 kere 5'er saat boşluklarım vardı. GEL DE MOTİVE OL. Sabahın köründe gelip Peter beyin dersinde sigaranın ve fastfood'un zararlı hakkında boş boş konuşup sonraki ders için 5 saat bekliyordum. Sonra beklememek için girmemeye başladım. Girmedikçe de işler karıştı filan. Bahaneler bahaneler. Problemin aslını kurcalamak işime gelmiyor pek. Sonra o zamanlar derslere gitmeyerek bölümümden arkadaş edinme fırsatımı depikledim. O zaman 3. sınıfta ola Duygu ve arkadaşlarıyla takılıyordum. Sonra ikinci dönem onlar erasmusa gidince kat aralarında tek başıma TAVUKPİLAV yedim. Suç ve Ceza'yı nasıl bitirdim sanırsınız? Yalnızlıktan bitirdim. Raskolnikov'a aşık oldum filan. Bu süreç biraz daha uzasaydı Tutunamayanlar'ı da yarım bırakmazdım belki. Az daha sosyal fobi geliştiriyordum ki okul bitti. Şimdi niye bunları anlatıyom? Bilmiyorum. Okul bi garip. İnsanlar da. Hava garip. Bir ara kendimi buraya fotoşopla sonradan eklenmiş gibi hissediyordum. Ona benzer şeyler yine.
14 Eylül 2013 Cumartesi
12 Eylül 2013 Perşembe
Eylül beklediğim yumuşaklıkta gelmedi. Ankara çok soğuktu. Çok fazla soğuk ve karanlık gibiydi. Biraz gerginceydi. Ama olsundu. Cumartesi sabah 6'da kalkıp Berk'le İstanbul'a geldik. Molasız otobüste çişim geldiğinde şoför kenara çekip yola işemem gibi bir şeyler önerdi. Hayır dedim ya. Hayır, benim için durmayınız. Ankara çok soğuktu ya. Hava durumu İstanbul'a da soğuk demişti. Yağmurlu. Gök gürültülü. Tam en sevmediğimden. Korktuk biz. Hele Rock'n Coke'ta donmaktan, çamurlara bulanıp bir köşeye pısmaktan filan. Dedim ki bot giyelim. Biz bot giydik gittik. İstanbul günlük güneşlik. Ama şortlarımız vardı. Sıtaylamız gereği öyleymiş gibi davrandık. Konudan uzaklaştım. Neden bot giydiğimizi bütün dünyaya açıklama gereği duyuyorum da. Neyse. Kadıköy'de bişiyler yedik. Vapurla karşıya geçtik. Sonra Taksim'e. Gezi'ye gittik. Orda oturduk. Ordan da İstiklal'de yürüdük. St. Antuan'ın avlusunda Hristiyanlığa sövdükten 10 saniye sonra ayağımı burktum. Yere uçtum. Kalktığımda artık Hristiyan'dım. Gerçekten ibret verici bir olaydı. Oradan Galata'ya gittik. Çok şeker bir yerde bira içtik. Ordan Galata Köprüsü'ne gittik. Orda da balıkekmek yedik. Sonra geri dönmek için o yokuşları çıktıkçıktıkçıktık. Görkemlere gittik. Burak karşıladı bizi. Çok güzel ağırladı. Sonra Bursa'ya gitti. Evde tek başımıza kaldık. Berk yabancı evde tek başımıza olduğumuz için gerildi. Her seste aslan görmüş geyik misaaali kafasını kaldırdı. Sonra sabah oldu. Sabah Breaking Bad izlerken her Los Pollos Hermonos muhabbetinde olduğu gibi canımız durup dururken tavuk çekti. Kahvaltıda. Hığhım. Sonra bulamadık tavuk. Mc Donalds söyledik. Hayvanlar gibi onu yedikten sonra hazırlanıp çıktık. Rock'n Coke otibisine bindik. Sabah Osman arayıp ÇOK KÖTÜ YAĞMUR İNDİRECEK, BUNLAR YAĞMUR BULUTLARI dediği için iyi ki botla gelmişiz diye düşünüp baya mutlu oldum ama bil bakalım ne? BULUT MULUT YOKTU? Sonra orda japon balıklarımla bir araya geldik. Oynadııık, dans ettiiiik. Bu arada bileğim fenalarda olduğu için ordaki revire gittik. Doktor bana "buz bulabilir misin?" dedi. BEN NİYE BULUYOM YA? Sonra da ayağıma jel sürüp sardı. Üstüne basma dedi. Festivale gelmişim nası üstüne basma? Sonra ben üstüne bastım tabi. Ondan sonramacığıma akşam Yasemin Mori dinledik çogzeldi. Sonra da Teoman. Yoksa biz Berk'le Teoman için mi gelmiştik? Olabilir miydi? Olabilirdi. Sonra da Camiryo çıktı. Baya dans ettik. Hopladık filan. Bu sırada hava baya serinlemişti tabii. Sonra da amınakoduğumun Prodigy'si çıktı. WHERE'S MY FUCKING PEOPLE? WHERE IS MY PRODIGY PEOPLE? diye bağırıp durdu. Hiç hoşlanmadım kendilerinden. Sonra da saat 2 gibi döndük. 3buçuk gibi de evdeydik. Ayağım şişmiş ve evde buz yok idi.
Ertesi günler Beşiktaş'ta kahvaltılar ve dolaşmalar şeklinde geçti. Mecidiyeköy'den Hisarüstü'ne kadar yürümek mesela. Sonra bir akşam Risk oynadık. Berk çok heyecanlandı. Görkem SANSAR oldu. Dün akşam da ablamlara geldim. Annem MADEM AYAĞINI BURKTUN NEDEN GELMEDİN?? gibi saçma bir şey söyledi. Yazının içinde belirli aralıklarla ayağımdan bahsettim ve sonunda "ve öğrendik ki ayağım çatlamış" filan gbi bir şey olsun isterdim lan ama manyak olduğumdan ve ayağımın çatlamasını istediğimden değil, yazı baya vurucu olurdu diye. Arkağaşlar baya saçmalamışım. İki saat sonra annemle Ankara'ya dönüyoruz. Hadi bize iyi yolculuklar.
Ertesi günler Beşiktaş'ta kahvaltılar ve dolaşmalar şeklinde geçti. Mecidiyeköy'den Hisarüstü'ne kadar yürümek mesela. Sonra bir akşam Risk oynadık. Berk çok heyecanlandı. Görkem SANSAR oldu. Dün akşam da ablamlara geldim. Annem MADEM AYAĞINI BURKTUN NEDEN GELMEDİN?? gibi saçma bir şey söyledi. Yazının içinde belirli aralıklarla ayağımdan bahsettim ve sonunda "ve öğrendik ki ayağım çatlamış" filan gbi bir şey olsun isterdim lan ama manyak olduğumdan ve ayağımın çatlamasını istediğimden değil, yazı baya vurucu olurdu diye. Arkağaşlar baya saçmalamışım. İki saat sonra annemle Ankara'ya dönüyoruz. Hadi bize iyi yolculuklar.
24 Ağustos 2013 Cumartesi
Merhaba.
Bu hafta günde 4 çocuktan 20 çocuğun zeka testine girdim. (Bazıları randevularına gelmedi o yüzden biz ona 15 filan diyek ama çaktırmıyak.) Bunlardan yalnızca 3-4 tanesi normal zekalıydı. Çok görmüş geçirmiş, insan sarrafı filan biri değilim ama çocuğun zekası ailesiyle görüşülen 5-10 dakika içerisinde aşağı yukarı anlaşılıyor. Anlatım becerisi zayıf olan annelerin çocukları da hep normal altında zekaya sahiptiler. Bunun yanında sosyo-ekonomik düzeyin de etkili olduğunu söyleyebilirim. DEMEK Kİ NEYMİŞ? 5 gün teste girdim diye götüm kalkmış, atıp tutuyormuşum. Şakaşaka atıp tutmuyom da, gözlemlerim bu yönde. Doğruluğuna da yürekten inanıyorum. O da benim egom+paşa gönlüm'ün birleşip dünyayı ele geçireyazmalarından kaynaklanıyor.
Bugün Berk'le "the best proposal fails" videoları izleyip başkalarının acılarından eğlence çıkardık. Bu, çay demleyip kanal7'de "Yaramaz Aslanlar" belgeselindeki hayvanları seslendirirken kaçırdığımız sahneleri kanal7 avrupa'dan takip edişimizden 1-2 saat sonra oldu. (Şu cümleyi kurmak için baya uğraştım?)
Her şeyin yolunda gittiği şeker gibi günler; neden?
Çünkü yaz bitiyor diye. Çünkü eylül geliyor diye.
Bu hafta günde 4 çocuktan 20 çocuğun zeka testine girdim. (Bazıları randevularına gelmedi o yüzden biz ona 15 filan diyek ama çaktırmıyak.) Bunlardan yalnızca 3-4 tanesi normal zekalıydı. Çok görmüş geçirmiş, insan sarrafı filan biri değilim ama çocuğun zekası ailesiyle görüşülen 5-10 dakika içerisinde aşağı yukarı anlaşılıyor. Anlatım becerisi zayıf olan annelerin çocukları da hep normal altında zekaya sahiptiler. Bunun yanında sosyo-ekonomik düzeyin de etkili olduğunu söyleyebilirim. DEMEK Kİ NEYMİŞ? 5 gün teste girdim diye götüm kalkmış, atıp tutuyormuşum. Şakaşaka atıp tutmuyom da, gözlemlerim bu yönde. Doğruluğuna da yürekten inanıyorum. O da benim egom+paşa gönlüm'ün birleşip dünyayı ele geçireyazmalarından kaynaklanıyor.
Bugün Berk'le "the best proposal fails" videoları izleyip başkalarının acılarından eğlence çıkardık. Bu, çay demleyip kanal7'de "Yaramaz Aslanlar" belgeselindeki hayvanları seslendirirken kaçırdığımız sahneleri kanal7 avrupa'dan takip edişimizden 1-2 saat sonra oldu. (Şu cümleyi kurmak için baya uğraştım?)
Her şeyin yolunda gittiği şeker gibi günler; neden?
Çünkü yaz bitiyor diye. Çünkü eylül geliyor diye.
20 Ağustos 2013 Salı
Çocuk Hastanesi çok saykodelik. İlk girdiğimde ağlayan ve bağıran yüzlerce çocuğun arasında başım döndü. Başhekimi bulmaya çalışırken çok kötü göz makyajlı başhekim sekreteriyle aramda bir bağ oluştuğunu hissettim. Çünkü "kalacağın saatleri söyle de yemekhaneye ismini vereyim ;)))" dedi. Bedavaya karnımı doyuracak herkesle aramda bir bağ oluşabilir. Neyse işte konuşmalar bi şeyler bikbiklerden sonra kendimi çocuklara zeka testi yapılan bir odada çok şeker bir psikologla birlikte buldum. Tabii bir de çocuk. 2 günde 5 zeka testi seyrettim, hiçbiri normal zekaya sahip değillerdi. Hepsi normal altı sınırda ya da daha da aşağılardaydı. Üzüldüm. Ama çok değil. Çocuklar enteresan. Bazıları ne kadar itici de olsalar bi şekilde bi yerinden tatlılığı yakalayabiliyorlar.
Bunların dışında, bugün çok yürüdüm. O kadar çok yürüdüm ve yoruldum ki, valla ne bileyim. Bu arada birkaç gündür spor amaçlı yürüyom nihihğeihe. Ama bugünkü öyle değildi. Bir amaç uğrunaydı. Sonrası da çok güzel oldu. Çok tatlı oldu. Çok mutlu oldu. Kapalı anlatımlı yazıları da hiç seğmem. Seğmemler Parkı şakası da yapacak değilim.
Saat 21:40 ve benim çok uykum geldi.
Bunların dışında, bugün çok yürüdüm. O kadar çok yürüdüm ve yoruldum ki, valla ne bileyim. Bu arada birkaç gündür spor amaçlı yürüyom nihihğeihe. Ama bugünkü öyle değildi. Bir amaç uğrunaydı. Sonrası da çok güzel oldu. Çok tatlı oldu. Çok mutlu oldu. Kapalı anlatımlı yazıları da hiç seğmem. Seğmemler Parkı şakası da yapacak değilim.
Saat 21:40 ve benim çok uykum geldi.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
