Merhaba.

Yeni işimde 3. haftam bitiyor ve hasta olarak daha ilk ayımdan 2 gün rapor almış bulunuyorum. Bugün ise boktan bir toplantıya katılıp ofise geldim. Look'um Meral Akşener ile cunk on earth'teki kadın arasında bir yerlerde. Yapay zeka toplantı notlarını düzenlerken ben de blog'uma yazayım dedim......

Evet... Üçüncü haftamda hayatta neyi iste(me)diğimi gerçekten bilir bir hale gelmiş bulunmaktayım. 1 ay önce dağlardaydım ben, bugün ceket giyip zorttirizort bakanlığı koridorlarında ne işim vardı? YOK YOK, olacak iş değil. Bu işi bu sene hallediyoruz. 

Neyse. İyileştim sayılır, yarın cuma ve rakı içicez. İşe gitmenin tek güzel yanını yeniden hatırladım: cuma neşesi.

28 Aralık'ta Unite'ta yılbaşı pazarında stand açıyorum. Sulu boya ve punch satacağım. YAŞASINN!

1 Aralık'ta işe başlıyorum... Her ne kadar kendimi freelance camiasına ait hissetsem de, alışkanlıklarımla iç içe geçen gelecek kaygım daha fazla gebeşmeme izin vermedi... United Nothing isimli güzide kuruluşun bir başka lacivertinde görevimi ifa ediyor olacağım. 

Bu süreçte gittiğim yerler sıralı tam liste: İstanbul-Kaş-Urla-Göcek-Ordu-Çeşme-Urla-Kemer-Olympos-Küre Dağları-Küre Dağları-Olympos-Olympos

Evet... Önceki yazımda bahsettiğim gibi 2 hafta önce Likya Yolu'nun Adrasan-Olympos rotasını yürüdük ve best of'larım arasına giren bir tatil oldu. Sonra Olympos'u o kadar sevdim o kadar sevdim ve bu hislerimi Nilsu'ya anlatırken HAFTAYA DA BERABER GİDELİM? demesinin üzerine geçtiğimiz hafta sonu tekrar Olympos'a gittik. Nilsu'yla ilk baş başa tatilimizdi ve tabii ki de kusursuz geçti. Genel olarak yemek yemek ve denize bakmak temalıydı.

Olympos benim için şu an dünyanın en güzel yeri falan olabilir (Ankara'dan sonra..) Muhtemelen yalnızca off season'ında... Orada bana aşırı iyi hissettiren bir şeyler var. Yani zaten aşırı güzel bir yer, ama bundan bahsetmiyorum. Tekrar kavuşmayı iple çekeceğim. Mümkünse en kısa sürede, Nisan-Mayıs'ta falan. Acaba "yaş 35 yolun yarısı eder" doğum günümü Olympos'ta kutlamak mı? Olympos derken Çıralı'yı da kast ediyorum he. İkisi aynı şey gibi bi şey işte. 

Acaba sabah kalkıp giyinip işe gidip akşama kadar ofise otur otur oturmak ve geri eve dönmek yeniden nasıl hissettirecek... Aslında çok ama çok az özlediğim de bir rutin. ASLINDA GÜZEL BİR ŞEY. (benim rasyonalizasyon perileri)

Her neyse.

Ne kadar zor olabilir ki. 

Hallederiz. 

Bu arada tabii ki bahsettiğim Likya yürüyüşünün vlog'unu yükledim. Evet artık drone uçuruyoruz. Prodüksiyondaki gelişmeler drone'dan tutun da telefonla çekmek yerine bir kamera edinmeye kadar gidebilir, SÜRPRİZ OLSUN.... 

 

Adımları takip ederek ormana ulaşabilirsin. Ayak izlerini takip etmen yeterli. Orman karanlık, karışık, derin ve korkutucu ama bir o kadar da çekici. Ayak izlerini takip edersen, bu ormanın gizeminde keyifle yolculuk yapabilirsin. Korkma. Sadece ayak izlerini takip et. Arkana baktığında çoktan ormanın derinliklerine çekilmiş olduğunu göreceksin. Gözlerine inanamayacaksın. Korkun, yerini heyecana bırakacak. Ormanın gizemi aklını başından alacak. Yaşadığın maceraları anlatacak kelimeler bulamayacaksın. 

Sonra aniden uzay boşluğundaymış gibi hafifleyeceksin. Adını bilmediğin bir his tüm bedenini saracak. 

Ne bu? Uçmak mı? Konmak mı? Ölüm mü? 

Bilmiyorsun. Sadece hafif, tüy gibi. 

Sakin bir anlayışa bürüneceksin

ormandan çıktığında; 

bedeninde, zihninde ve ruhunda.

Merhaba!

Galiba birkaç haftaya işe başlıyorum. OH GOD DAMN FUCK! Neyse bari yeniden refah party olurum. Fazladan paraya hayır diyecek değiliz. 

Şu an Adrasan'a doğru gidiyoruz. Sabah 5 çeyrek gibi çıktık. Saatlerimiz 9'u gösteriyor. Arabamızı Adrasan'da bırakıp Likya yolunun Adrasan-Olimpos rotasını yürüyeceğizzz! İkiye bölcez ama yolu, planımız bu. Daha chill bir yürüyüş olacak umarız ki. Bi 8 km falan sadece tırmanarak geçecek, biraz ağrılı bir yolculuk olabilir ama sonunda kamp atıp bayılıp, yarın da bir o kadar inişle geçecek. Hallederiz be! Sonra da Olimpos'ta bebeğimiz Deniz Tavuğu ile açılıp takılacağız. Memleketin hala yaz olan yerleri değerlendirilmeli, ayrıca işe başlamadan önceki son çıkışlar mı bunlar :(

Bowie'yi dün akşam veterinerin otel kısmısına (her köpek için ufak bölmelerin olduğu oda) bıraktık. Daha önce de bıraktığımız olmuştu ama ben o bırakış anına denk gelmemiş ve o odayı görmemiştim. AY Bİ KÖTÜ OLDUM, Bİ ÜZÜLDÜM. Kıyamam, napıyor acaba şu an miniğim...

Muhteşem youtube kanalımı takip ediyorsunuz değil mi? Son video'mu da izlemişsinizdir herhalde...O zaman beğenip yorum da yazmışsınızdır çoktan.... Aynen öyle...

100. aboneme özel bir video çekeyim diyorum NE DERSİNİZ?

Merhaba!

İşsizliğimin yedinci ayından sesleniyorum. Hayat hala oldukça iyi. İşe girmem gerektiğini biliyorum ama bir yandan da inşallah giremem diyorum. Daha önce böyle bir saçmalık yaşamamıştım. Güzel bir saçmalık. Freelance hayat idare edilebilir olduğu müddetçe NORMAL işi kim ne yapsın allahaşkınıza be!

Neyse, hala bütün günüm benimken Kasım başı Likya Yolu Çıralı-Adrasan rotasını yürümeye karar verdik. Memleketin hala yaz olan köşelerinde beynimi yazı bekleme süremle ilgili kandıracağım. Daha başka planlarımız da var da, onları söylemiyim totem hesaaabı.

Geçen gün kendime temu'dan selfie stick + tripod karışımı bir şey aldım. Çünkü BEN BİR YOUTUBER'IM... 

Eylül ayında Küre Dağları'nda kamp yapmıştık. Onunla ilgili bir yazı yazıp taslaklarda bırakmışım. Onun yerine sizlere video'sunu izleteyim sevgili dostlarım! Video kapağı burada neden böyle görünüyor bilmiyorum. Blogspot şu işlere bi el atsa çok iyi olurdu. 

Merhaba!

Yaz tamamen bitti. Bunda hem fikiriz. Yaza ait her şeyi çok seviyorum, onu beklemeyi bile. Bu yaza ait harika anları vlog olarak yayınladığım için dönüp dönüp izleyip aşırı mutlu olcam. En sonki Korsan Koyu keşfimizi de yayınladım. Edit'lerken denizi çok özlediğimi fark ettim. Aşırı canım çekti. Yaza 8 ay falan kaldı, onu beklemekten hiçbir zaman sıkılmadım. Bazen, Şubat gibi falan daha fazla dayanamayacakmışım gibi olur ama yine beklerim, yine gelir, yine gelecek! İşte bu yazın son macerası, Olympos ve Korsan Koyu vlog'um!

Merhaba!

Günler aşırı hızlı bir şekilde geçip giderken, hayatımda ilk defa yaz bitti depresyonuna girmediğimi fark ettim. Her an yeni bir tatile gidebileceğimi bildiğim için mi yoksa oyun arkadaşım Mert dört mevsim online olduğu için mi bilemiyorum. İkisi birbiriyle bağlantılı gibi zaten. 

Geçen gün, Kızılay Nedjima'da sene 2012 gibi içtik. Vodka vişne, ortada salatalık ve havuç ikramı. Aşırı sarhoş olduğumuzda saat daha akşam 8 falandı. 9buçukta uyumuşum. 

Dün tiyatro hemhal'in yeni oyunu En Sevdiğinden Başla'ya gittik. Deneyimselli tiyatro. Nezaket Erden'i çok seviyorum. 

Bugün harika bir kahvaltı yaptıktan sonra ben şimdi çalışmaya oturdum, Mert tenis şampiyonşiplerle ilgili bir şeyler izliyor, Bowie de yanında gebeşiyor. Öğleden sonra voleybol finalini izlemeye gideceğiz. Hava serinledi, az önce çorap ve sweatshirt giydim. İşte perfect Sunday! 

Ve Çeşme vlog'u! Beğenmeyi ve abone olmayı unutmayınnnn!