25 Kasım 2025 Salı

1 Aralık'ta işe başlıyorum... Her ne kadar kendimi freelance camiasına ait hissetsem de, alışkanlıklarımla iç içe geçen gelecek kaygım daha fazla gebeşmeme izin vermedi... United Nothing isimli güzide kuruluşun bir başka lacivertinde görevimi ifa ediyor olacağım. 

Bu süreçte gittiğim yerler sıralı tam liste: İstanbul-Kaş-Urla-Göcek-Ordu-Çeşme-Urla-Kemer-Olympos-Küre Dağları-Küre Dağları-Olympos-Olympos

Evet... Önceki yazımda bahsettiğim gibi 2 hafta önce Likya Yolu'nun Adrasan-Olympos rotasını yürüdük ve best of'larım arasına giren bir tatil oldu. Sonra Olympos'u o kadar sevdim o kadar sevdim ve bu hislerimi Nilsu'ya anlatırken HAFTAYA DA BERABER GİDELİM? demesinin üzerine geçtiğimiz hafta sonu tekrar Olympos'a gittik. Nilsu'yla ilk baş başa tatilimizdi ve tabii ki de kusursuz geçti. Genel olarak yemek yemek ve denize bakmak temalıydı.

Olympos benim için şu an dünyanın en güzel yeri falan olabilir (Ankara'dan sonra..) Muhtemelen yalnızca off season'ında... Orada bana aşırı iyi hissettiren bir şeyler var. Yani zaten aşırı güzel bir yer, ama bundan bahsetmiyorum. Tekrar kavuşmayı iple çekeceğim. Mümkünse en kısa sürede, Nisan-Mayıs'ta falan. Acaba "yaş 35 yolun yarısı eder" doğum günümü Olympos'ta kutlamak mı? Olympos derken Çıralı'yı da kast ediyorum he. İkisi aynı şey gibi bi şey işte. 

Acaba sabah kalkıp giyinip işe gidip akşama kadar ofise otur otur oturmak ve geri eve dönmek yeniden nasıl hissettirecek... Aslında çok ama çok az özlediğim de bir rutin. ASLINDA GÜZEL BİR ŞEY. (benim rasyonalizasyon perileri)

Her neyse.

Ne kadar zor olabilir ki. 

Hallederiz. 

Bu arada tabii ki bahsettiğim Likya yürüyüşünün vlog'unu yükledim. Evet artık drone uçuruyoruz. Prodüksiyondaki gelişmeler drone'dan tutun da telefonla çekmek yerine bir kamera edinmeye kadar gidebilir, SÜRPRİZ OLSUN.... 






14 Kasım 2025 Cuma

 


















Adımları takip ederek ormana ulaşabilirsin. Ayak izlerini takip etmen yeterli. Orman karanlık, karışık, derin ve korkutucu ama bir o kadar da çekici. Ayak izlerini takip edersen, bu ormanın gizeminde keyifle yolculuk yapabilirsin. Korkma. Sadece ayak izlerini takip et. Arkana baktığında çoktan ormanın derinliklerine çekilmiş olduğunu göreceksin. Gözlerine inanamayacaksın. Korkun, yerini heyecana bırakacak. Ormanın gizemi aklını başından alacak. Yaşadığın maceraları anlatacak kelimeler bulamayacaksın. 

Sonra aniden uzay boşluğundaymış gibi hafifleyeceksin. Adını bilmediğin bir his tüm bedenini saracak. 

Ne bu? Uçmak mı? Konmak mı? Ölüm mü? 

Bilmiyorsun. Sadece hafif, tüy gibi. 

Sakin bir anlayışa bürüneceksin

ormandan çıktığında; 

bedeninde, zihninde ve ruhunda.

9 Kasım 2025 Pazar

Merhaba!

Galiba birkaç haftaya işe başlıyorum. OH GOD DAMN FUCK! Neyse bari yeniden refah party olurum. Fazladan paraya hayır diyecek değiliz. 

Şu an Adrasan'a doğru gidiyoruz. Sabah 5 çeyrek gibi çıktık. Saatlerimiz 9'u gösteriyor. Arabamızı Adrasan'da bırakıp Likya yolunun Adrasan-Olimpos rotasını yürüyeceğizzz! İkiye bölcez ama yolu, planımız bu. Daha chill bir yürüyüş olacak umarız ki. Bi 8 km falan sadece tırmanarak geçecek, biraz ağrılı bir yolculuk olabilir ama sonunda kamp atıp bayılıp, yarın da bir o kadar inişle geçecek. Hallederiz be! Sonra da Olimpos'ta bebeğimiz Deniz Tavuğu ile açılıp takılacağız. Memleketin hala yaz olan yerleri değerlendirilmeli, ayrıca işe başlamadan önceki son çıkışlar mı bunlar :(

Bowie'yi dün akşam veterinerin otel kısmısına (her köpek için ufak bölmelerin olduğu oda) bıraktık. Daha önce de bıraktığımız olmuştu ama ben o bırakış anına denk gelmemiş ve o odayı görmemiştim. AY Bİ KÖTÜ OLDUM, Bİ ÜZÜLDÜM. Kıyamam, napıyor acaba şu an miniğim...

Muhteşem youtube kanalımı takip ediyorsunuz değil mi? Son video'mu da izlemişsinizdir herhalde...O zaman beğenip yorum da yazmışsınızdır çoktan.... Aynen öyle...

100. aboneme özel bir video çekeyim diyorum NE DERSİNİZ?


18 Ekim 2025 Cumartesi

Merhaba!

İşsizliğimin yedinci ayından sesleniyorum. Hayat hala oldukça iyi. İşe girmem gerektiğini biliyorum ama bir yandan da inşallah giremem diyorum. Daha önce böyle bir saçmalık yaşamamıştım. Güzel bir saçmalık. Freelance hayat idare edilebilir olduğu müddetçe NORMAL işi kim ne yapsın allahaşkınıza be!

Neyse, hala bütün günüm benimken Kasım başı Likya Yolu Çıralı-Adrasan rotasını yürümeye karar verdik. Memleketin hala yaz olan köşelerinde beynimi yazı bekleme süremle ilgili kandıracağım. Daha başka planlarımız da var da, onları söylemiyim totem hesaaabı.

Geçen gün kendime temu'dan selfie stick + tripod karışımı bir şey aldım. Çünkü BEN BİR YOUTUBER'IM... 

Eylül ayında Küre Dağları'nda kamp yapmıştık. Onunla ilgili bir yazı yazıp taslaklarda bırakmışım. Onun yerine sizlere video'sunu izleteyim sevgili dostlarım! Video kapağı burada neden böyle görünüyor bilmiyorum. Blogspot şu işlere bi el atsa çok iyi olurdu. 



5 Ekim 2025 Pazar

Merhaba!

Yaz tamamen bitti. Bunda hem fikiriz. Yaza ait her şeyi çok seviyorum, onu beklemeyi bile. Bu yaza ait harika anları vlog olarak yayınladığım için dönüp dönüp izleyip aşırı mutlu olcam. En sonki Korsan Koyu keşfimizi de yayınladım. Edit'lerken denizi çok özlediğimi fark ettim. Aşırı canım çekti. Yaza 8 ay falan kaldı, onu beklemekten hiçbir zaman sıkılmadım. Bazen, Şubat gibi falan daha fazla dayanamayacakmışım gibi olur ama yine beklerim, yine gelir, yine gelecek! İşte bu yazın son macerası, Olympos ve Korsan Koyu vlog'um!



7 Eylül 2025 Pazar

Merhaba!

Günler aşırı hızlı bir şekilde geçip giderken, hayatımda ilk defa yaz bitti depresyonuna girmediğimi fark ettim. Her an yeni bir tatile gidebileceğimi bildiğim için mi yoksa oyun arkadaşım Mert dört mevsim online olduğu için mi bilemiyorum. İkisi birbiriyle bağlantılı gibi zaten. 

Geçen gün, Kızılay Nedjima'da sene 2012 gibi içtik. Vodka vişne, ortada salatalık ve havuç ikramı. Aşırı sarhoş olduğumuzda saat daha akşam 8 falandı. 9buçukta uyumuşum. 

Dün tiyatro hemhal'in yeni oyunu En Sevdiğinden Başla'ya gittik. Deneyimselli tiyatro. Nezaket Erden'i çok seviyorum. 

Bugün harika bir kahvaltı yaptıktan sonra ben şimdi çalışmaya oturdum, Mert tenis şampiyonşiplerle ilgili bir şeyler izliyor, Bowie de yanında gebeşiyor. Öğleden sonra voleybol finalini izlemeye gideceğiz. Hava serinledi, az önce çorap ve sweatshirt giydim. İşte perfect Sunday! 

Ve Çeşme vlog'u! Beğenmeyi ve abone olmayı unutmayınnnn!



27 Ağustos 2025 Çarşamba

Merhaba!

Burada tacizcimi ifşa ettim ama sonra silip başka şeylerden bahsetmeye karar verdim. 

Ağustos ayı harika geçti. Ki ağustosa pek de bayılmam. Yarısını yazlık yerlerde hayatımın en kafası rahat ve harika tatilini geçirdiğim için olabilir. Muhtemelen. Tabii.

1 hafta kadarını Urla'da, geçen bahsettiğim yapay zekaya social work ve psychology eğitme işini havuz başında afedersiniz kıçımla yapıp normalde kazanacağımdan çok kazanarak geçirdim. NE? Evet, doğru. Bu hem süper hem de sinir bozucu bir şey. 

Sonraki birkaç günü hayatımda hiç deneyimlemediğim kadar sıcak bir havada Kemer'de geçirdim. Lobide oturarak. Çünkü çok ama çok ama ÇOK SICAKTI. Gece bile. İnanılmaz. Plajdaki göstergede 45 yazıyordu. Gece ise 38 falan. Son gün 35 oldu da SERİNLEDİK. O gün gün doğumunu görmeye çok yaklaştık, ama bu renkler de yeterliydi. 

Ve en harika ve muhteşem ötesi kısmına geliyorum: Olympos'tan kano ile açılıp koy koy gezip Korsan Koyu'na kamp atışımız. Mert'in annesi kamp atmak yerine çadır kurmak, kamp kurmak dediğini, bunun outdoor bir jargon olup olmadığını sordu. Güzel bir tespit ama emin değilim. Belki de öyle. Belki de yalnızca gerçek kampçılar ÇADIR ATAR ve diğerleri.. bilirsiniz işte... çadır kurar. Anyways. Biz çadır atıyoruz, kamp atıyoruz. Ve evet artık kendimi outdoor olarak görüyorum, itirazı olan?

Ben çok yüzmeyi, suda durmayı seven biri değildim. Mert de öyle. Ama bizde sevgili kanomuz Deniz Tavuğu ile birlikte yeni bir özellik açıldı: Suda olma isteği. Koya yolculuk zaten enfesti. Gün batımında, ağustos böcekleri çığlıkları ve denizin sesiyle fış fış kayıkçılık. Sonra çadırımızı bile kurmadan denize girdik ve çıkmak bilmedik. Harika bir su.  

Ayrıca o gece ve sonraki gece meteor yağmuru olacaktı ve Korsan Koyu o gece yalnızca bizden, ve diğer ucunda kamp ATMIŞ olan, karanlığın içinden bize bir tas TÜRLÜ getiren bir aileden ve onların iddia ettiğine göre akşam 8-9'dan sonra teşrif edecek olan domuzlardan ibaretti. Ha bir de bir sürü yengeç. Yani meteor yağmuru izlemek için bütün şartlar tamamlanmıştı. 

Hava karardı, yıldızlar ışıl ışıldı. 12'yi bekliyorduk derken koyun sağındaki dağlardan yavaş yavaş artan aydınlık yıldızların parıltısını azaltmaya başladı, derken bir de ne görelim: AY! Bunu hesaba katmamışız. Katlanabileceğim tek ve ilginç bir şekilde güzel tek beyaz ışık olan sevgili ay'ımız meteor yağmuru izlemeyi imkansız hale getirdi. Ama Mert'in dürbünüyle kendisini dikizlemek çok eğlenceliydi. Pütürleri görünüyordu! Yani, ay ona kızmak ve küsmek için fazla harika biri. Dolayısıyla "ulan meteorlar bee tüh" falan olayımız pek de uzun sürmedi. Derken denizin dibine kurduğumuz çadırda dalgaların sesi ve müthiş bir esintiyle uyuduk. 

Ertesi gün planımız yine kanoyla açılıp Korsan Koyu civarlarında gezelemekti. Kalktık, çadırımızı gölge bir yere taşıdık, kahvaltı yaptık ve dürbünle tur teknelerini dikizledik. Sonra yola koyulduk. 5-6 saat falan kano yapıp buruşana kadar yüzdük. Kanomuzu teknelerin giremeyeceği kayalık aralarına bağlayıp saçma sapan deliklere girdik. Deniz gözlüğüyle balık ve yengeçlere baktık. Kayaya yapışmış meme gibi bir deniz şeysini yanlışlıkla söndürdüm. Kolumu deniz anası bıztlattı (rezalet bir acı) ve Mert'in ayağının altını 3 yerden fıştfışıtfışt kaya kesti (rezalet bir acı) AMA biz bunlara ufak macera sıyrıkları diyoruz. Keyfimizi kaçıran şey oranı yüzde 1 bile değildi yani.

Sonra koyumuza döndük, biraz da orda yüzdük. Zengin rus teknesindeki aşırı güzel kadının balıklama atlama seremonisini izledik ve kadın rezalet atladığı için sevindim. Sonra sevindim diye üzüldüm. 

2. gün yorgunluktan geberdiğimiz için daha erken uyuduk. Uyuyalı daha 1 saat olmuşken Mert uyku sersemiyken bir hayvanın çadırımızın dibine geldiğini duyumsamış/hissetmiş ve önce beni sessizce uyandırması gerektiği detayını atlayarak çadırın içinde aniden HHIIĞAĞĞAĞ diye bağırarak doğruldu ve hayatımda kalp krizi geçirmeye en yaklaştığım anı tecrübe etmeme neden oldu, aşkım. Sonra sabah oldu. Toplandık ve Deniz Tavuğu ile tekrar Olympos'a doğru yola koyulduk. Fış Fış Fış. 

Son 15 dakikası falan epey yorucuydu. Döndüğümüzde toplam 18 km kano yapmıştık. Yapabilmenin mutluluğunun hastasıyım! Bu işin her anı, hafif gezeleme, bir hedefe varmaya çalışma, aşırı yorulma (bazen uzun süre kürek çekince kolunuzun ağrımasını beklerken alakasız bir popo lobunuz ağrıyabiliyor)  veya sadece üzerinde oturma fark etmez, her anı AMAZING DOSTLAR. Kendinize bir iyilik yapın ve gidin şişme kano alın. Sup board falan boşverin. Neden? Sup boardla çadırınız ve bir sürü eşyanız ile koy koy keşif yapamazsınız. Tatlı tatlı süzülürsünüz only. O da güzel. Ondan da alalım aslında. BİZ ARTIK SU SPORU İŞİNE VARIZ ARKADAŞLAR HER TÜRLÜ.

Sonra Olympos'a döndük. Tekrar denize girdik bi serinleme amaçlı. Bu arada Antalya'da denizde serinlemek diye bir şey yokmuş Ağustos ayında. O da ilginç bir deneyim oldu. Sonra arabayı park ettiğimiz mekanın duşlarında bir duş. 2 günlük tuzdan arınış. Hayvan gibi bir kahvaltı ve yemek üzerine Urla'ya dönüş. Sonra Ankara. Akşamlarının mis gibi ürpertmeli serinliği gelmiş bu esnada köyümüze, harika bir hava. 

Oralarda kano yaparken Likya yolunun o kısmının geçtiği dağları gördük. Bu Kasım'da da oraları yürümek istiyoruz İNŞ İŞE GİRMEZSEM BU ESNADA. Kız o nasıl dilek? 

Wow ne anlattım be.

Bilgiş ne oldu vlog işi diye soranlara (kimse) cevabım:

-Çeşme vlog ÇOK YAKINDA! 

Sonrasında da bu yazıdaki kano gezisininki gelecek. 

Cennet vatanımız diyor, bu yazıyı sonlandırıyorum. 

Hoşçakalın!