Merhaba!

Haftalardir vaktim yok diye disciye gitmeyi erteliyorum ama dun ne oldugunu bile bilmedigim, hydrafacial diye bir cilt bakimina gidip yaklasik 2 saat suratimi cukcuklattim. Bir ara yuzume bir maske koyuldu ve 15 dakika o sekilde bekledim. Uzman kisi isigi kapatip odadan cikti. Icerden interstellar'in su an tiktok videolari'nin yuzde 80'inde falan calan muziginin sesi geliyordu. Tavana bakarken 'bu resmen parasiyla suratimla ilgilendirtmek' diye dusundum. Bunun sacla oynanmalisini hala bulamadigima inanamiyorum. 

Parmak uclarimin etrafinda actigim yaralarla ilgili terapistimle konusurken konu annemin cocukken sifir tensel temas politikasina geldi tabii ki. Annesi dokunmayinca kendine dokunan ben tabii ki parmak emerken bir yandan kendi yanagimi oksayacaktim. Ve gidecegi yere carpip geri donen enerji de yuksek bir uyarilma ihtiyaciyla parmaklarimi parcalatacakti. Bu konuyu konustuktan sonraki 10 gun boyunca isaret parmaklarimi adeta PARCALADIM. Dermatofaji. Youtube'ta bilgilendirici kisa video'lari var. Altlarindaki caresiz yorumlara uzuldum. Belki de cogu, dokunulmadan buyuyen bebekler toplulugu. 

Sonra anneme gidip hic bu konulari acmadim. Ondan gelebilecek olan tek ilgiyi -yemek- yiyip eve dondum. 

Insan icinden cikardigi insana neden dokunmaz ki. Belki de tam da bu yuzden dokunmaz. Neyse. Buyuk ihtimalle asla anlayamayacagim. cunku icimden insan cikarmayacagim gibi duruyor. 

Gecen gun EEH SIZLE MI UGRASCAM BE diyip (genel) tek kisilik, paylasimsiz, bireysel ve de yapayalniz bir netflix actim. OH BE dedim. Aciyosun netflix'i ve alakasiz profiller, salak imgeler, birtakim isimler yerine sadece su yaziyor:

BILGE.

“Ahlaksız davranışlarla her karşılaşışında sürekli serseme dönen, insanların başka insanlara karşı nasıl dehşet verici ölçüde zalimleşebileceğinin fiili kanıtlarıyla her yüz yüze gelişinde hayal kırıklığına uğramaya (hatta gördüklerinden kuşku duymaya) devam eden biri ahlaki ya da psikolojik açıdan yetişkinliğe ermemiştir. 

Oysa, belli bir yaştan sonra kimsenin bu türde bir masumiyete, yüzeyselliğe, bu derece cehalet ya da hafıza kaybına ihtiyacı yoktur.” 

                                                                                           Susan Sontag, Başkalarının Acısına Bakmak

Merhaba!

Bugun markette reyonlar arasinda amacsiz bir sekilde gezelerken dikkatimi toplamakta ne kadar zorlandigimi fark edip zihnimi yokus yukari iteliyormus gibi hissettim. Evet, tam olarak boyle hissettim. Aslinda sadece eve gitmek istememistim. Hadi 2 bira icelim diyebilecegim bir insanim da yok bu aralar. Ve haftaici icki icmekten hoslanmam. Ve bira sevmiyorum. Iste oyle biraz zaman gecirmek icin Atakule'de dolanirken raflar arasinda tam olarak HICBIR SEY'i aradigimi fark ettigim andan soz ediyorum. Sonra bari herhangi bir sey'e bakiyor olayim diye zihnimi yokus yukari iteledim. Bu zorlamanin sonunda, aksamlari yakip triplere girmelik bir mum aldim. Ardindan kuafore gidip saclarimin kiriklarini aldirdim. Beni asil son 4-5 saattir yiyip bitiren `aksam ne yenecek` dusuncesiydi. Karnim ac gibi ama sifir istahliyim. Bir an yilda 1-2 kere cok uygun zamanlari kollayan aksam kahvaltisi fikri belirir gibi oldu, iki kere vazgectim. Dogru zaman degildi. Istanbul'da yasarken zirt pirt yaptigim firinda patates mantar fikri biraz mantikli geldi. Sirf bir seyler yemis olmak icin. Eve gecerken bir paket mantar aldim. Tam eve girerken onu kasarla sevdigimi ve evde kasar olmadigini fark ettim. Aksam kahvaltisi fikri tekrar yoklar gibi oldu. Yine tutturamayinca, buzluktaki milfoyden 2 sira cikarip iclerine beyaz peynir koyup firina surumledim. Ne anlatiyorum ben? Bunlardan size ne ve siz kimsiniz?

Sanirim ortaokuldan beri sik sik bir sene once bu zamanlarimi inceliyorum.  Zararsiz bir takinti gibi. Hayatimin ilk yalniz yasadigim 2023-2024 kisina girerken, 1 sene oncesini cok daha detayli bir sekilde inceliyorum. Biraz once, -aksamlari yakip triplere girmelik mumumu denemek icin- gecen kis yazdigim anligi okudum.  Kahir, keder, bol bol gozyasi ve sonsuz bir caresizlik... Birkac ay boyunca nefesimi tutmustum. Nefes aldigim an dunyadaki butun camlar kirilacakmis gibi hissettigim koca bir kis. 

Gecen kisa dair hatirladigim tek guzel sey yaptigim tahinli kurabiyeler. Cok lezzetliydi. Sanki boyle bir renk, bir tat, her seye bir es vermisti. Ve Kamiyap teyze'nin kurabiyenin tarifini istemesi. Bu da hatirladigim ikinci guzel sey. 

Kirginim ve kizginim.

ikisiyle de ne yapacagimi bilmiyorum.

aksamlari yakip triplere girmelik mum calisiyor, obviously.

Su an procrastination'in "bi daha evlenirsem nasi bi elbise giyerim acaba" noktasindayim. Procrastination iste boyle sky is the limit bir seydir. 

Maymun terbiyecisi is ilanlari arastirmayi seneler once biraktim. 

Merhaba!

Bu hafta ilk defa backlog belasindan kurtuldum ve bugun ise oglen geldim cunku that's how i roll. Ankara'da hala bir bahar havasi var. Pastirma yazi dedikleri olsa gerek, olabilir, ona da variz. Yaz olsun da. 

Son birkac gundur uyandigimda yatagi hic bozmamis oldugumu goruyorum. Yorganin diger kisimlari cok muntazam bir sekilde yapili duruyor. 

Dun gece uyumadan once aklima beni en tedirgin eden ruyalarim geldi. Asansorlu ruyalarim. Cogunlukla cocuklugumun gectigi apartmanda 5. kata cikmak icin asansore biniyorum, asansor baska katlara gidiyor, 5'i bulamiyorum, tuhaf birileri biniyor, 5'i bulmaya calisirken turlu cesitli rahatsiz edici seyler yasaniyor. Benzeri bazen bilmedigim buyuk bir residence gibi birtakim binalarda yasaniyor. Bunu dusune dusune, lutfen asansorlu ruya gormiyim diye diye uykuya daldim. Ruyamda gokyuzunde fuzeler ucuyordu. Cocuklugumun gectigi apartmanin etrafindaydim. Bir ara arka bahcesinde kosuyordum. Olmasi gerekenden biraz daha farkliydi. Fuzeler her an her yere dusebilirdi. Kalbim firlayacak gibi atarken uyandim. Beynim asansorlu ruyayi gormiyim diye daha korkutucu olabilecek, ustelik guncel bir ruya gordurmus, sagolsun, ama yine de asansorluler daha korkunc. 

disardan bakinca icine atilcam gibi geliyo

oyle bi dibi var

dusemem dusemem

bakarim anca, gucume gidiyo 

Merhaba

Bu hafta su anki is yerimdeki 1. yilimi doldurdum. Benim icin buranin anlami cok buyuk cunku burasi gecen kisi daha az hasarla atlatmami sagladi. Bunun icin mutesekkirim. Bu kisla hicbir seysiz yuzlesmeye hazirim! Bu kis soyle bi oturup enine boyuna degerlendirecegim, her seyi. Kis beni neden korkutuyor anlamiyorum. Haftaici eve gelip battaniye altinda bir seyler izleyecegim, cuma aksamlari icecegim, haftasonu da hangover bir sekilde gecip gidecek bir de bakmissin Mayis'tayiz. E yazin da bunun aysininin battaniyesizi zaten. Neyin derdi bu, neyin kavgasini ediyorsun su mevsimle be Bilgis!

Ekim'in 19'unda incir yedigim icin icimde bir yerlerde hala yazdaymisiz gibi bir kirinti var. Bir birakabilsem! 

2001 yilinda cikan bu parcayi simdiye kadar defalarca dinlemisimdir ama hicbir zaman bu kadar anlamli bulmamistim. Ozellikle sigarayi birakma kismina inanamiyorum, BEN YAZMISIM BU SARKIYI, gibi. 

Her gun saatlerce birinci agizdan Suriye ic savasi dinledigim ve 2 haftadir isten geri kalan kisimlarda delirmis gibi kendimi Filistin-Israil savasi iceriklerine maruz biraktigim icin iyiden iyiye bozulan psikolojim bir yana, bu sarkinin bana hissettirdikleri diger yana.

-sarkiyi ben yazsaydim 'daha keyifli olamam' diye yazardim. Mutluluk isini cok kurcalamamak ve de karistirmamak lazim.