Merhaba!

Bugun markette reyonlar arasinda amacsiz bir sekilde gezelerken dikkatimi toplamakta ne kadar zorlandigimi fark edip zihnimi yokus yukari iteliyormus gibi hissettim. Evet, tam olarak boyle hissettim. Aslinda sadece eve gitmek istememistim. Hadi 2 bira icelim diyebilecegim bir insanim da yok bu aralar. Ve haftaici icki icmekten hoslanmam. Ve bira sevmiyorum. Iste oyle biraz zaman gecirmek icin Atakule'de dolanirken raflar arasinda tam olarak HICBIR SEY'i aradigimi fark ettigim andan soz ediyorum. Sonra bari herhangi bir sey'e bakiyor olayim diye zihnimi yokus yukari iteledim. Bu zorlamanin sonunda, aksamlari yakip triplere girmelik bir mum aldim. Ardindan kuafore gidip saclarimin kiriklarini aldirdim. Beni asil son 4-5 saattir yiyip bitiren `aksam ne yenecek` dusuncesiydi. Karnim ac gibi ama sifir istahliyim. Bir an yilda 1-2 kere cok uygun zamanlari kollayan aksam kahvaltisi fikri belirir gibi oldu, iki kere vazgectim. Dogru zaman degildi. Istanbul'da yasarken zirt pirt yaptigim firinda patates mantar fikri biraz mantikli geldi. Sirf bir seyler yemis olmak icin. Eve gecerken bir paket mantar aldim. Tam eve girerken onu kasarla sevdigimi ve evde kasar olmadigini fark ettim. Aksam kahvaltisi fikri tekrar yoklar gibi oldu. Yine tutturamayinca, buzluktaki milfoyden 2 sira cikarip iclerine beyaz peynir koyup firina surumledim. Ne anlatiyorum ben? Bunlardan size ne ve siz kimsiniz?

Sanirim ortaokuldan beri sik sik bir sene once bu zamanlarimi inceliyorum.  Zararsiz bir takinti gibi. Hayatimin ilk yalniz yasadigim 2023-2024 kisina girerken, 1 sene oncesini cok daha detayli bir sekilde inceliyorum. Biraz once, -aksamlari yakip triplere girmelik mumumu denemek icin- gecen kis yazdigim anligi okudum.  Kahir, keder, bol bol gozyasi ve sonsuz bir caresizlik... Birkac ay boyunca nefesimi tutmustum. Nefes aldigim an dunyadaki butun camlar kirilacakmis gibi hissettigim koca bir kis. 

Gecen kisa dair hatirladigim tek guzel sey yaptigim tahinli kurabiyeler. Cok lezzetliydi. Sanki boyle bir renk, bir tat, her seye bir es vermisti. Ve Kamiyap teyze'nin kurabiyenin tarifini istemesi. Bu da hatirladigim ikinci guzel sey. 

Kirginim ve kizginim.

ikisiyle de ne yapacagimi bilmiyorum.

aksamlari yakip triplere girmelik mum calisiyor, obviously.

Su an procrastination'in "bi daha evlenirsem nasi bi elbise giyerim acaba" noktasindayim. Procrastination iste boyle sky is the limit bir seydir. 

Maymun terbiyecisi is ilanlari arastirmayi seneler once biraktim. 

Merhaba!

Bu hafta ilk defa backlog belasindan kurtuldum ve bugun ise oglen geldim cunku that's how i roll. Ankara'da hala bir bahar havasi var. Pastirma yazi dedikleri olsa gerek, olabilir, ona da variz. Yaz olsun da. 

Son birkac gundur uyandigimda yatagi hic bozmamis oldugumu goruyorum. Yorganin diger kisimlari cok muntazam bir sekilde yapili duruyor. 

Dun gece uyumadan once aklima beni en tedirgin eden ruyalarim geldi. Asansorlu ruyalarim. Cogunlukla cocuklugumun gectigi apartmanda 5. kata cikmak icin asansore biniyorum, asansor baska katlara gidiyor, 5'i bulamiyorum, tuhaf birileri biniyor, 5'i bulmaya calisirken turlu cesitli rahatsiz edici seyler yasaniyor. Benzeri bazen bilmedigim buyuk bir residence gibi birtakim binalarda yasaniyor. Bunu dusune dusune, lutfen asansorlu ruya gormiyim diye diye uykuya daldim. Ruyamda gokyuzunde fuzeler ucuyordu. Cocuklugumun gectigi apartmanin etrafindaydim. Bir ara arka bahcesinde kosuyordum. Olmasi gerekenden biraz daha farkliydi. Fuzeler her an her yere dusebilirdi. Kalbim firlayacak gibi atarken uyandim. Beynim asansorlu ruyayi gormiyim diye daha korkutucu olabilecek, ustelik guncel bir ruya gordurmus, sagolsun, ama yine de asansorluler daha korkunc. 

disardan bakinca icine atilcam gibi geliyo

oyle bi dibi var

dusemem dusemem

bakarim anca, gucume gidiyo 

Merhaba

Bu hafta su anki is yerimdeki 1. yilimi doldurdum. Benim icin buranin anlami cok buyuk cunku burasi gecen kisi daha az hasarla atlatmami sagladi. Bunun icin mutesekkirim. Bu kisla hicbir seysiz yuzlesmeye hazirim! Bu kis soyle bi oturup enine boyuna degerlendirecegim, her seyi. Kis beni neden korkutuyor anlamiyorum. Haftaici eve gelip battaniye altinda bir seyler izleyecegim, cuma aksamlari icecegim, haftasonu da hangover bir sekilde gecip gidecek bir de bakmissin Mayis'tayiz. E yazin da bunun aysininin battaniyesizi zaten. Neyin derdi bu, neyin kavgasini ediyorsun su mevsimle be Bilgis!

Ekim'in 19'unda incir yedigim icin icimde bir yerlerde hala yazdaymisiz gibi bir kirinti var. Bir birakabilsem! 

2001 yilinda cikan bu parcayi simdiye kadar defalarca dinlemisimdir ama hicbir zaman bu kadar anlamli bulmamistim. Ozellikle sigarayi birakma kismina inanamiyorum, BEN YAZMISIM BU SARKIYI, gibi. 

Her gun saatlerce birinci agizdan Suriye ic savasi dinledigim ve 2 haftadir isten geri kalan kisimlarda delirmis gibi kendimi Filistin-Israil savasi iceriklerine maruz biraktigim icin iyiden iyiye bozulan psikolojim bir yana, bu sarkinin bana hissettirdikleri diger yana.

-sarkiyi ben yazsaydim 'daha keyifli olamam' diye yazardim. Mutluluk isini cok kurcalamamak ve de karistirmamak lazim. 

"Bir erkegin aski cok sasirticidir. Her zaman oyledir. Nedeni olmadigi gibi bir anlami da yoktur. Siradan bir kadina asik olur ve kayitsiz sartsiz kabul eder, o yeryuzunun en essiz varligidir. Essizligi tum diger kadinlarla aynidir. Oysa her kadin baska bir turlu derinlik, baska turlu bir kuytudur. Ve acini cok iyi ayarlamasini bilirsen her kadin kendi dunyasinda cok katmanlidir. Sirf bir dunya kurabildigi icin. Bir dunya kurmayi bildigi icin. Belki dunyayi kucuk bir avuca sigdirdigi ve o avucu erkegin ellerine sakince birakabildigi icin."

                                                                                                                                    Zeynep Kacar, Kabuk

72636. Gaziantep seyahatimden herkese merhaba!

Son ikidir artik taksi kullanmayi birakip local biri gibi tramvaya binip esnafla tanisik bir sekilde hasbihal eylemeye basladim. Oldukca gec kalinmis seyler tabii bunlar. Tramvay kullanimim enflasyonla mucadeleyle alakali tabii. 

Bugun Zeugma Museum'a gittim. Manyak manyak isler yapmislar. Gitmeden once chatgpt'ye Zeugma muzesi'ni gezmek ne kadar surer diye sordum, o da bana mozaiklare duyulan ilgiye gore 1-2 saat surebilecegini soyledi, sagolsun. Muzeyi tamamladigimda 40 dakikadir orada oldugumu fark ettim. Mozaiklere ilgisizlige gore de 20-40 dakika surer demedigi icin kendisine darildim... Ilk gittigimde giristeki cafe'de dondurma yedigim sureyi ve cikista muze dukkanini gezdigim sureyi de ekleyerek ortamlarda muzede 1 saat gezdigimi soyleyebilirim. Hic de fena degil.

Sonra kaleye karsi iced latte ictim. Gaziantep'in, bilirsiniz, iced lattesi de cok iyidir. Denemek istedim.

Sonra her zaman kaldigim muthis otelin avlusunda biraz calistim.

Sonra calismaktan sikildim ve buradayim.

1 saat sonra falan yemek yiyip odama gecip Kizilcik Serbo izlemeyi planliyorum. 

Sanirim Subat ayindan beri falan toplamda 2-3 ay Gaziantep'te kalmis olabilirim. Artik bu konuyla ilgili ne bir motivasyonum, ne de sosyal medyada yapacak bir sakam kalmadi. Tukendim. Bittim. Bu otel, burayla ilgili tek iyi sey. Bir de Yesemek. Bir de Suryani sarabi ve bir de peynirli ekmek. Biraz taksici Kadir,  biraz Anadolu Han'da sarhos olmak, biraz da belki Ankara'da artik yazlik elbise giyememek ama burada hala giyebilmek. TANRIM BEN BU SEHRI SEVIYOR OLABILIR MIYIM? Yine de hala en guzel yani Ankara'ya donusu. Birkac gun once soyle bir tweet gordum: 'Ankara'nin Ankara'ya donunce her seyin duzelecegine dair olan illuzyonu.' Tam olarak cumle bu degildi ama bunun gibi bir seydi. Okuyunca soyle dedim: Senin illuzyon dedigim benim hayatimin ta kendisi dostum! Agzini topla! 

Muzede Gaziantep'in her yerinde ve baska baska yerlerde boy boy hallerini gorebilecegimiz Cingene Kizi isimli mozaik eseri (mesela Mutfak Sanatlari Merkezi'nde tabaklara basili) su sekilde gorunce acikcasi biraz sok oldum ve aklimda su soru yankilandi:

Nicin yan duruyor ve bunca zaman bu kadar kucuk muydu??

that's what she said.