7 Kasım 2014 Cuma

Yine yazdım yazdım sildim. Nasıl olcek bu işler? Falcı dedi ki mezun olup İzmir ya da İstanbul'a gidiyosun. İstanbul'dur o, dedim. Öyledir, dedi. Pastırma sıcakları geldi sonunda. Çok sevinçliyim. Ama gidecek elbet. Çok hüzünlenicem. Üşüyüp mutsuz olucam. Pazartesi günkü gibi. İğrenç bir gündü.

-Çekme helva hariç.

Özlediğim şeyler var ama 23. yaşım, otokontrol işinin benden sorulması gerektiğine karar verdiğim yaş olarak kayıtlara geçmeli. Bu yüzden; varsa var, ne yapalım. Yaşıyoruz işte. 

4 Kasım 2014 Salı

İçim o kadar sıkıldı ki geçen gece, oda arkadaşlığının gereği olarak kulaklıkla müzik dinlemekten o kadar sıkıldım ki birden üstüme kalın bi şeyler alıp çıktım. Sigaram yoktu. Danışmadaki öğrenciden 2 sigara aldım. Marlboro. Bir tanesini yürürken içtim. Tadı bok gibi geldi. Bu arada hala kulaklıkla müzik dinlemekteydim. Balthazar-Any Suggestion çalıyordu. Şarkıyı odada dinlerken boğazımda bir düğüm oluşmuştu. Aslına bakarsan beni dışarı atan şey de o düğümü ağlayarak çözme isteğimdi. Yürürken düğüm çözülmeye başladı. Kampüsün içlerine kadar yürüdüm. Hava buz gibiydi. Şarkı çok güzeldi. Sigara çok kötüydü. Etrafta kimse yoktu. İşletme binasının yanındaki dar yoldan mayfest alanına çıktım. Çimlerde biraz daha ilerlersem az ilerde koşturan köpeğin köpek değil tilki olduğunu fark edecektim. Nitekim öyle de oldu. Kuyruğundan tanıdım onu. Kendi kendine koşturup duruyordu. Beni görünce korkup kaçtı. Ordaki şehir ışıklarını en iyi gören piknik masasına çıktım. İkinci sigarayı yaktım. Düğümü çözdüm. Biraz daha durduktan sonra tekrar odaya dönüp uyudum. Sabah kalktığımda o günün bad hair day olduğunu fark edip kafama bi bere geçirdim. Hava o kadar ama o kadar soğuktu ki aklımı yitirecektim. Dün bu. Dünden bahsediyorum. Sabah dersi arasında annemin yaptığı zeytinli poğaçaları yiyip çay içtim. Dersten sonra tekrar odaya geldim. 3 saat boşluğum vardı. Biraz uzandım, ısındım. Öğleden sonraki ders için tekrar çıkmadan önce daha kalın giyindim. Bu sırada önceki gece beliren düğüm yine belirmişti. Dersten sonra tek başıma yemek yedim. Bir şeyler okudum. Speed duygulanmak için hiç de uygun bir yer değil fakat şansıma dün klasik müzik çalıyordu. Önümde ezogelin çorbası içtiğim kase, elimde telefon, ağladım ağlayacağım. Eeh, dedim, sikerler. Kalkıp buz gibi soğuğa çıktım. Aşağılara doğru yürüdüm. Melihleri gördüm. Özüm hayatımda muhtemelen bir daha duyamayacağım bir şey söyledi: "Çekme helva ister misin?" Çekme helvayı çok severim. Bazen evde olur ama bir insanın çantasından çekme helva çıkarma ihtimaline asla inanamam. Ama Özüm çantasından bir paket çekme helva çıkardı. Yedik. Bu beni inanılmaz sevindirdi. Bu sırada hava çok soğuktu ve helva-çay-sigara vardı. Üşüyordum ama çok da önemli değildi. Bir süre sonra dağıldık. Homofobi konferansına gittik. Salon çok kalabalıktı ve muhtemelen hiç homofobik yoktu yani konferans pek amacına ulaşmadı ama olsun. Sonra kızlar ders çalışacaklardı fakat benim son zamanlardaki hallerimden memnun olunmadığı için bi yemek yiyelim, konuşalım filan dendi. Ankuva'ya gittik. Yemek saatler sürdü. Bir sürü konuştuk. Sadece benden değil, bir sürü şeyden. Konu Dersim'e bile geldi mesela. İlkyaz'da kalmaya karar verdim. Meltem'e bizimle gelmesi için ısrar ettik ama istemedi, onu yurda bırakacaktık. Tam 76'nın önündeyken İlkyaz'a "bas gaza ya, inemesin." dedim. O da "hakkaten ya." dedi. Meltem'i kaçırdık. Evde Bu Tarz Benim izleyip mandalina yedik ve uyuduk.

-reklamcı olmaktan da vazgeçtim.

2 Kasım 2014 Pazar

Dün gece o kadar saçmaydı ki bu saçmalığı Passage'a gidip dans ederek taçlandırdık. Bundan sonra birbiriyle normalde pek alakası olmayan iki grupla dışarı çıkmayacağım. Bestekar'daki mendilci çocuklardan biri kafama vurup "kırmızı şapgalıığ" dedi. Sonra aklıma Yenimahalle'den Cafer geldi. Sokakta elinde saksısı tek başına duran bir Mathilda gördük. Halloween nedeniyle tabii. Leon nerde dedik, Leon eve gitti dedi. Biraz dolaşacağım dedi. Onu tanıyoruz aslında. Çıkmadan önce kostümlü fotoğraflarını paylaşmıştı ama onu sokakta Leon'suz göreceğimi düşünmemiştim. Biraz canım sıkıldı bu duruma. Galiba kafası da güzeldi biraz. Mutsuz bir şeyler daha söyledi. Sonra gitti. Bir sürü şey içtim ve hiç sarhoş olamadım, çokça şiştim ve işedim. Mutlu sayılmazdım. Üşüdüm ve yoruldum ve yine bir sürü sigara içtim. Melihlerde her zamanki gibi su yoktu ve yatağın yanına alacağım suyu çeşmeden doldurdum. Melih bazen içtiğini ve bi şey olmadığını söyledi. İyi dedim ben de. Uyudum. Tahmin ettiğimden çok uyudum. Momo kendini bana etrafta kimse yokken sevdiriyor. Bu bana bir şeyi anımsattı, azcık keyfim kaçtı. Balkonda bi sigara içip herkes uyurken çıktım. Yolda Osman'ı ne kadar özlediğimi düşündüm.

-İstanbul'a taşınmaya karar verdim.
 galiba.

30 Ekim 2014 Perşembe

Buraya bir sürü şey yazmıştım. Sildim. Bir şey var içimde. Onu bulana kadar bana huzur yok. Mutluluk arayan zaten yok. Hayatımın kedilerle aramı düzeltmeye karar verdiğim dönemindeyim. Bu iyi şimdilik. Önemli de.


28 Ekim 2014 Salı

Bugün kendime çıkma teklifi ettim, kabul etti. Uzun zamandır beraber çıkmıyorduk. Eskisi gibi tek başıma manyak gibi dolanıp sonra da başkasinema'ya gireceğim. Umarım kendi sesimi unutana kadar yalnız kalırım. Bu tabii önce birkaç kişiyi davet etmem ve olumsuz yanıt almamdan sonra gelişti ama olsun. Benden iyisini mi bulucam ya? Hiç.

-bugün salı ama üç gündür pazar.
 bugün beni güneşe çıkaracağım.

26 Ekim 2014 Pazar

gündüzleri dışı kabuk bağlıyor,
geceleri yanakları yumuşatıcı kokuyor.

24 Ekim 2014 Cuma

İçim sıkılıyor. Bu sabah boğazımda bir düğümle uyandım. Çok sigara içtim. Öğleden sonra çok güldüm. Bunlar son sınıf bunalımları mı? Hayatım boyunca böyle mi olacağım mesela? Bir tutku sahibi olmamak ne üzücü. Her şey çok komik ve bir o kadar ürkütücü. Mehmet Pişkin'i düşünüp duruyorum, niyeyse. Halbuki hiç de sevmeyeceğim bir insan tipi. Ama o naifliğini ne yapıcaz? Ben hayatı çok seviyorum mesela. Gülme krizine girmeyi baya seviyorum. Sarhoş olmayı hele, üf. Ama ben napıcam. Birilerine herhangi bir şekilde herhangi bir faydam olacak mı? MFÖ dinliyorum. Sesleri ne güzel bu adamların ya. İstanbul'a gidecektim, vazgeçtim. Aslında şurdan şuraya gitmeye mecalim yok, biliyor musunuz? Ama her nasılsa her gün kalkıyorum, olmayan enerjimle derse gidiyorum, ya da gitmiyorum ama saatlerce geyik yapıp onlarca sigara içiyorum, konserlere partilere filmlere yetişiyorum, dakikalarca gülüyorum. Nasıl oluyor bu? Bıraksanız aralıksız uyuyabilirim, ama odam çok güneş alıyor ve bazen arı giriyor. Arılardan hoşlanmıyorum. Bir şekilde kalkıyorum yatağımdan, peeling filan yapıyorum, saçlarıma köpük sürüp iyice kıvırcıklaştırıyorum, bordo oje sürüyorum sonra ne giyeceğimi düşünüyorum. Fakat içten içe çürük bir meyve gibiyim. Kendi içimdeki bu dengesizlik bana kafayı yedirtecek.

-yurt koridorunda yürürken kapısı açık odaların içlerine bakıp biriyle gözgöze gelirsem çok utanıyorum. insanlar ne kadar düzenli. ben çok dağınık.