Bugün hayatımda yataktan çıkmam için hiçbir neden yok. Haroyin vurdurup kusmuğumda boğulmak istiyorum. Ergenlikten ölmek de bir opsiyon olabilir pek tabii. Düşün bak. Yorganın altında 12 saat boyunca sigara içsem, ama dumanı yorganın içine hapsederek. Sonra dumandan zehirlensem. Tam ölmek üzereyken yorganı kaldırsam ve bütün odam duman olsa ve ben de dumanın içinde kaybolsam ve öf.
-öf.
6 Haziran 2014 Cuma
Bugün sırf fal baktırmak için Duygu'yla Asmalı Konak isimli, duvarlarında derviş gibi amca görselleri olan ve tuhaf garsonlu bir yerde saatlerce oturduk çünkü falcı Mehtap abla çok yoğundu. Sıra bize geldiğinde de yemek yemesi gerekiyordu çünkü açken ağlıyormuş. Sonra Mehtap abla geldi ve şefkat zehirlenmesinden öleyazdık. Kadın o kadar sevecendi ki fala saçlarımızı okşayarak baktı. Böyle diyince sapıkmış gibi oldu ama yoo, bu gerçekten şefkatti. Bi de böyle müşteriyi kazanmasını da iyi biliyor serserrry. Bana düğme burunlu ne kadar tatlısın sen ne kadar samimi içten hebelehübele ay neler dedi neler vallahi bundan sonra fallık işim olursa Mehtapcığımdan başkasına gitmem..... Esra'yla 1. sınıftayken Kızılay'da ne kadar konseptsiz fakir kafe varsa hepsine fal baktırmaya gitmiştik. Gerçekten tuhaf günlerdi. En son gittiğimizin adı da CHAKRA idi. Falcı bey de felsefe bölümü terk uzun saçlı ama kel biriydi. Biz sıra beklerken yanımızda belirip "size bi şey sorcam. bi şey hissettim de BURAK KİM?" demişti ve ikimizin de Burak diye bir tanıdığı yoktu. Vaktimizi neden bunlarla harcıyorduk bilemiyorum. Hadi o seneler önceydi, yıllar sonra bugün neden falcıdaydım? Çünkü insanın ihtiyacı oluyor ya. Dümdüz bir hayatım var, okulum uzadı mı uzamadı mı bilmiyorum, uzamadıysa bile önümde saçma sapan bir ortamda geçirilecek 1 yıl daha var, kalbim kırık ve de binbir çileler çekip neredeyse tamamladığım ortodonti serüvenim dişlerimin yeniden kaymasıyla devam etmekte. Yani fal is always a good idea. Böyle zamanlarda. Neyse Mehtap ablanın dediğine göre okulum uzamayacakmış, hem de kıçından. Kıçından mezun olcakmışım. 3 sene sonra evlenecekmişim ve 2 çocuğum olacakmış ve ailede bel ağrısı çeken biri varmış. GERÇEKTEN MÜTHİŞ FAL. Belki de sadece tanımadığım anaç bir ablanın burnuma iltifat etmesine ihtiyacım vardı.
29 Mayıs 2014 Perşembe
Bütün gün deli gibi yağmur yağdı. Sınava gök gürültüleri eşliğinde girdim. Çıktığımda kuşlar cıvıldıyordu, güneş ışıldıyordu. Acaba dedim sınavlar bitti diye beynimin bana bir oyunu mu bu? Yok, değil. Sonra Kaos'taki eğitimi tamamladık. İlk gittiğimizde yeni hamile olan kadının karnının büyümesini adım adım takip ettik. Geçen ay doğum yaptığı için gelememişti. Bu ay küçücük minicik pıtırcık bebeğiyle gelmiş. İnanılmaz. Fasulye tanesi gibi bir insan yavrusu. Mis gibi bebek kokuyordu.
-Jeff Buckley bugün ölmüş.
-Jeff Buckley bugün ölmüş.
28 Mayıs 2014 Çarşamba
Son enerji kırıntılarım. Yarın 5 filan gibi noktalıyorum bu dönemi. Okulu kapatıp çıkacam. Cuma da geri girecem parti için. 2 haftadır okul kimliğim kayıp. Kimliksizlik is the best. Şakaşaka değil. Her sabah nizamiyede "ya şey ehehehe kimliğim kayıp da benim hehe ama mesela staj belgem var?" filan diyorum. Cümlemi tamamlamadan "tmm" diyor güvenlikçi ama olsun. Bugün personality finalimi öğrenip "HEHE OKULUM UZADI GALİBASI" diye bir süre üzüldüm, sonra birtakım hesaplara giriştim ve vardığım sonuç hala ihtimaller denizinde yüzmekte olduğum. Eğer ben bu okulu uzatmaz isem hiç kimse uzatmaz arkadaşlar o kadar da net konuşuyorum. O yüzden benim bi belli olsun, siz de ona göre kendinizinkine karar verirsiniz.
Size ilginç bir bilgi vereyim o zaman:
H.M. bir epilepsi hastasıydı ve ameliyatla medial temporal lobu çıkarıldı ve epilepsisi geçti. Fakat o da nesiydi? Bu sefer de anterograde amnesia çıkmış idi başına. Ah çilekeş EYÇ EM. Dertler derya olmuştu. Yeni olan şeyleri aklında tutamıyordu. Bütün gün birlikte testlere girdiği doktorunu ertesi gün unutuveriyordu minik balık. Cerrahlar kaş yaparken göz çıkarmışlardı. Yazık olmuştu Eyç Em'e.
İşte H & M'in adı buradan geliyor çocuklar. H & M'in tüm geliri dünyadaki hafızasını kaybetmiş kimsesiz insanların tedavilerinde kullanılıyor. Artık havalı gibi hipster şapkaları, gözlükleri aldığınız mağazaya giderken bir kere daha düşünürsünüz.
-uydurdum.
Size ilginç bir bilgi vereyim o zaman:
H.M. bir epilepsi hastasıydı ve ameliyatla medial temporal lobu çıkarıldı ve epilepsisi geçti. Fakat o da nesiydi? Bu sefer de anterograde amnesia çıkmış idi başına. Ah çilekeş EYÇ EM. Dertler derya olmuştu. Yeni olan şeyleri aklında tutamıyordu. Bütün gün birlikte testlere girdiği doktorunu ertesi gün unutuveriyordu minik balık. Cerrahlar kaş yaparken göz çıkarmışlardı. Yazık olmuştu Eyç Em'e.
İşte H & M'in adı buradan geliyor çocuklar. H & M'in tüm geliri dünyadaki hafızasını kaybetmiş kimsesiz insanların tedavilerinde kullanılıyor. Artık havalı gibi hipster şapkaları, gözlükleri aldığınız mağazaya giderken bir kere daha düşünürsünüz.
-uydurdum.
27 Mayıs 2014 Salı
Biyometrik fotoğraf çektirdim. Suratımın kesinlikle hiçbir noktası simetrik değil. Çok üzüldüm. Şakaşaka çok üzülmedim. 1 tane finalim kaldı ve ölücem bence ben. Okula gidecektim, hava çok sıcaktı. Dedim evde çalışırım ya. Eve geldim. Uykum geldi. Ya valla çok sıkıldım ve bunaldım. Bu ay hem fiziksel hem duygusal olarak ağzıma yüzüme sıçıldı. Rüyamda kaslı hocamla öpüştüm. Fotoğrafçı adam ordan burdan çıkan saçlarımı fotoşokla silmeye çalışırken kepçe olan sağ kulağıma ne yapabilir diye bir süre bakıp elleşmedi. Elleşmesin de zaten. Fakat fotoğraftan sonra dedim ki Bilge, para kazanır kazanmaz o kulağı Türk hekimlerine emanet ediyorsun.
26 Mayıs 2014 Pazartesi
Güzel günler geçirdiğimi söyleyemeyeceğim dostlar fakat sıçtın mavisinde Mozart'ın balkonunda sigara içmek bana iyi hissettirdi. Sabah 4 gibi yaptığımız muhabbetler hani bazen o saatlerde yerel kanallarda karşımıza saçma sapan bir tartışma programı gibi değil gibi bir şey çıkar ve poker face olarak izleriz ya, işte o programlardaki muhabbetler gibiydi. Ben Türkiye Reicikiler Derneği Genel Sekreteri ve Meltem Yaşam Savunma Uzmanı olarak axon ve dendritler üzerinden paralel evrenleri yorumlayıp uzak doğu felsefelerine küçük bir giriş yaptık. Telefona Hüseyin hocanın bağlandığını hayal edip kendi kendimize ayar verdik. Hiç uykuyla girdiğim sınavdan güzel duygularla çıkıp sene başından beri gaza gelip gelip bize bonus ödevler veren ve hiçbir sınavı, hiçbir ödevi okumayan ve geçen gün harf notlarımızı mail atıp bizden kağıtlarımızı görmeyi talep ettiğimize dair mailler alan ve bize "iyi niyetimi suistimal ettiniz, benim hesaplarıma inanmadınız, bu kadar işin gücün arasında sizin saygısız maillerinizle uğraştım, geri alıyom bonusları, sakın mail atmayın odama da gelmeyin cevap vermicem :S.s.ss" temalı bir mail döşeyen hocanın yanına gidip sinirlerimizi bozduk. Aslında hiç gitmeyip dilekçe vermeyi düşünüyordu insanlar, fakat salak ben "ya belki bir anlık sinirle atmıştır, biz yine de tekrar bi güzelce konuşmayı deneyelim" fikrini attım. Bu tarz salak işleri hayatımın her alanındaki her ilişkide yapıyorum. Çünkü insanlar 18'inden sonra iletişim yollarını kapamasın bi zahmet amk. Cevap vermicekmişmiş. Neyse, gittik konuştuk, mesele halloldu gibi oldu, ama olan yine bana oldu çocuglar. Hocanın "saygısız mail" dediği maillerden bir tanesi bana aitmiş, ve sizi temin ederim ki mail'imden saygı fışkırıyordu. İnsanların yanında bana "hhğmmm o mailleri atanlardan biri de burda :S:S.s" dediğinde ısrarla mail'imi yüksek sesle okumasını istedim ama açtı, azıcık okuyup "nyse ya tmm :S.s" dedi. Hocanın üzerine atlayıp kendisiyle beraber pencereden aşağı mı uçmalıydım yoksa sinirimi içime mi gömmeliydim? Emotion regulation yetilerim bir hayli yüksek olacak ki hiçbir şey söylemedim. İnsanlara durumu izah ettim. Ama hala baya canım sıkkın bu işe.
YA BIRAK DA GİDEYİM AMK OKULU YETHER BE YETHER!
bu ara bunu dinliyom hep.
YA BIRAK DA GİDEYİM AMK OKULU YETHER BE YETHER!
bu ara bunu dinliyom hep.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
