Geçen gün aldığım radikal kararlar nedeniyle bu haftadan itibaren bütün derslere girecektim. Dün tamam, bugün tamam. Sanırım buraya kadarmış.

Akşam medya konulu bir seminere katıldım. Cnn Türk ekonomi muhabirine kariyerli sorular yöneltilirken benim "ya peki mesela şimdi bi yerde kaza oluyo, sonra onu bi vatandaş video'ya çekiyo filan ya işte O SİZE NASI HEMEN GELİYO MESELA BEN ONU ÇOGMERAGEDİYOM?" sorusunu yöneltmem, kariyer planı listemde "medya"nın üzerine çarpı atmama vesile oldu.

Merak edenler için: Herhangi bir olayı videoya çektikten sonra herhangi bir haber kanalını arayıp "elimde böyle bir video var." diyen psikopatlar varmış. Tabii bu aklıma geliyordu da bir insan neden böyle bir şey yapsın ki lan? sorunsalım yüzünden "yokyok öyle deyildir, daha kompleks bir iş dönüyor olmalı" diye düşünüyordum. Hayal kırıklığımla baş başa kaldım tabii sonra.

Sınavsız, ödevsiz, sunumsuz, huzurlu haftasonları.
Uyuşuk.
Pijamalı.
Kahvaltılı.
Sabah güneşli.
Battaniyeli.
Çaylı.

Bu hafta ilginç bir şekilde rasyonalizasyon yapmadım ve kendimden beklenmeyecek bir ders çalışma şeysi sergiledim. İşler hep böyle işlese belki bir gün BAŞARILI bile olurum.

Çarşamba günü Can'la Cloud Atlas'a gidecektik fakat lakin ki orospuçocuğunun teki sinema saatlerini internete yanlış girmiş. 15:15 seansı olduğuna emindim lan. Görünce "biri bizi düşünür kehkehkeh" diye kendi kendime söylendim, kendi kendime gülüştüm fakat gittiğimizde gişedeki kadın "15:15 diye bişiyog." dedi. OYSAKİ JIM STURGESS GÖRECEĞİM DİYE NASIL DA HEYECANLANMIŞTIM. Filme giremeyen bir insanın yapacağı 10 şeyden herhangi birini yapıp masaj koltuğuna bir lira attım. Gülmekten masajlanamadım. Sonra biz de James Bond'a girdik. Ben sevmem öyle şeyler. Can çok eğlendi. Ben de baktım.

Sonra da yeni menümüz olan kokoreç-midye yaptık.

Sonra dramayı zorla bıraktırtıyorlar bana. Yarına çalışma koymuşlar. Ben nasgidim yarın allağaşkınıza? Pasif üye olayım bari. Oyuna çıkmayayım ama arada gidip takılayım. Artiz olacaktım ne güzel ya. Hoş olmadı. Hiç hoş olmadı.

Yarın sosyal psikoloji sınavım var ve akşam drama atölyesinde ışık odasında ders çalıştım. Ders çalışmamın tam da dramadakilerin ses çalışması yaptıkları güne denk gelmesiyse Murphy piçinin nefesinin ensemde olduğunun kanıtıydı. Bir süre sonra ucum bitti ve yuvarlak camdan kafamı uzatıp YEDİĞUCUĞOLANVARMIĞ diye bağırdım.

temsili "ucum bitti bu şartlar altında çalışamam iyisi mi webcam'le oynayayım" fotoğrafı.

Bu şarkıyı dinlemediğim bir gün bile olmasın istiyorum.

Şu an Hacerlerdeyim. Dün akşam beni okuldan alıp eve getirdiler. En sevdiğim evler listesinde ilk 5'teki evlerden birinin burası olduğundan daha önce bahsetmiştim. Dünyanın en huzurlu ve en güvenli yerlerinden biriymiş gibi.

Deliksiz uyudum. Uyandım. Hacerle Ozan abi işe gitmiş idiler. Kahvaltı hazırladım. Kahve yaptım. Meteorolojinin dediğine göre, son güzel havalı günler.

Kış geliyor.

LU.

Eylül'ün gelmesiyle Ankara'ya duyduğum sevgi daha da arttı. Bunda yurda çıkarak kafamın büyük ölçüde rahatlaması bir hayli etkili tabii. Bir de şehirdeki insanlar. Mesela böyle çok akıllı. Ve tatlı. Gibi. Ve kış hiç gelmeyecekmiş, gibi.