Alarm sesimi veya telefon melodimi değiştirince bile hayatta hiçbir şeyin aynı kalmadığına dair saçma sapan duygusallıklara girebiliyorum. Pms sayılırım. Dün 15 tane filan kestane şekeri yedim. Bugün keşke Meltem erkek olsaydı ya da eşcinsel olsaydık diye düşündüm. Bazen Sena için de aynı şeyi düşündüğüm oluyor. Kıvırcık kadınlara kadar eşcinselimdir belki de. Baya saçmaladım. Az önce de ELIT dersinin yeni sunumu için kendi kendime konuşma hazırlıyordum. Konu olarak gender'ı seçtim. Atıp tutuyordum. Akşam Morrissey dinleyip et doğradım. Tuhaf anlardı benim için. Vejetaryen olmayı beceremeyeceğim sanırım. Keşke olabilsem. Deneyemiyorum bile. Duygu'nun liseli kardeşi bile deniyor, ve başarılı olabilir, bende tık yok. Bu kadar ağzımın tadına düşkün oluşum beni rahatsız ediyor. Tez için literatür taramalarına başlamam lazım. Bu tez düşüncesi bile midemi bulandırıyor. Ales'e başvurmadım. Mayıs'ta girerim belki. Ya da girmem. Yine dünya dönüyor ben duruyorum gibi. Bilge kalk bir şeyler yap Bilge manyak mısın Bilge?! Merve'nin yanına gidip odasında kaçak yaşamak istiyorum. Evet evet. Hayatta yapmak istediğim şey bu sanırım.

-Adım Bilge olmasa Aybala olacakmış, inanabiliyor musunuz?

Belki abarttığımı düşüneceksiniz ama, şu an bir dilek hakkım olsa, öksürüğümün geçmesini dilerdim. Öksürmeyenler olarak çok şanslısınız. Mışıl mışıl uykular size.

- Orospuçocukları.

Ne kadar gerizekalısınız testini çözdüm ve dün kendimi biraz iyi hissettim ve evde bunaldım diye Kızılay'a fisheye fotoğrafları almaya gittiğimde dönüşte canım dondurma çektiği için dondurma yediğim ve üzerine 3 sigara içtiğim ve şimdi öksürmekten hayatsal faliyetlerimi sürdürmekte zorluk çektiğim için BAYAAA Bİ gerizekalı çıktım. Bu cümle beni bir hayli zorladı. Zaten yorgunum, bitkinim ve perişanım. Akşam yurda gidecektim ama gidip tanımadığım insanları, uykularının tam ortasında ciğerlerimi parçalayarak uyandırmak istemiyorum. Merve de dedi ki, evde öksürük krizine girmek, yurtta öksürük krizine girmekten daha iyidir. Annem sürekli zencefilli ballı limonlu bir içecek dayayıp duruyor. Dün yediğim dondurmadan haberi olsa maffffolmuştum. Size biraz tadımlık fisheye koyayım da neşenizi bulun:

 

 

Bütün gece kendimi ifade etmeye çalıştım ve edebildiğimi sanıyorum ama muhtemelen anlaşılamadım. İletişim becerilerinizi geliştirin çocuklar. Övündüğüm bir özelliğimdir. Sizin de olsun. Şimdi de çok hastayım. Annem hasta hasta konsere gittim diye bana bakmayacağını söyledi.

-öf.

Sabah bi kalktım ciğerler pert. Şaka şaka. O kadar da değil. Ama her öksürdüğümde büyük acılar çekiyorum. İşte sandım ki ateşlenip yataklara düşmeme beş kalmış. Ama 1-2 saat sonra normal insana döndüm. Ciğerlerim ve boğazım aynı, ama grip filan gibi değilim. Adeta sigaradan delirmişim. Sonra güzel bir şey oldu.Yurtlar müdürlüğü aradı, dedi ki merkeze taşınıyon, taşındım ben de. Burdaki odaların ne kadar yarakkürek olduklarını unutmuşum ama olsun, sıkıntı değil. Bi de işte procrastination tanrılarına IN YOUR FACE diye bağırabilmek için gittim kayıp kimliğimi çıkarttırdım. Valla işler tıkırında gibi. Hathbakalım.

Günde neredeyse bir paket sigara içtiğim zamanlar. Hava bok gibi. Üşümekten hoşlanmıyorum. Okulla ilgili motivasyonum sıfır. Tıksırıp duruyorum. Kendine has kokusu sigara kokusu olan bir kadına dönüşmek istemiyorum. Hayatta ne yapmak istediğimi bilmiyorum. Derslerde çok uykum geliyor. Ders aralarında gereksiz fazla goygoy yapıyorum. Mayıs'ta kaybolan okul kimliğimi çıkarttırmaya üşeniyorum. Yurda gelmeye üşeniyorum. Huzurlu uyuyamıyorum. Dikkatim çok dağınık. Mutsuz değilim. Ama huzurlu da değilim. Keyifsizim. Çok çabuk canım sıkılıyor ama genel olarak çok eğlenip çok gülüyorum. Belli ki bir yerlerde bir yanlışlık var.

ama,

kendimle olmak çok güzel. Birilerine hesap vermemek, dostlarımdan başka kimseye ihtiyacımın olmaması çok güzel. Paşa gönül strikes back.

-Bu şarkı çok hoş.

Saçma sapan şeyler düşünerek eve gittim. Kendimi yatağa atıp ben galiba Bridget Jones'um lan diye düşünerek uyuyakaldım. Yani bana davranışlarımı neden sorgulatıyorsunuz amk. İlkokuldan beri "bugün saçma sapan hareketler yapıp her boka gülmeyeceğim"gibi radikal kararlar alıyorum ama gün içinde kendimi enselere şaplak götlere parmak hal ve hareketler yaparken bulup "hasiktir ya." diyorum. Bak ilkokuldan beri diyorum. 23 yaşımdayım şu an ben. Ay başka derdim yok sanki be. Okul okuyorum şurda. Mezun olmam lazım. Nelerle uğraşıyorum. Hayır sanki masalara çıkıp göbek atıyorum ki onu da yaparım istesem, ney yani ney? Ne yapayım mesela, bi duvara yaslanıp smokey eye makyajımla etrafa "hepinizden nefret ediyorum ama şekil şukul olsun diye dışarı çıktım" bakışları atıp artiz artiz sigara mı içeyim? Olay buysa yaparım yani, nedir? Ama aklıma sürekli komik bişiyler geliyor çocuklar ve bunları içimde tutacağıma sağımdaki solumdaki insanlarla paylaşıveriyorum. Gülmemi neden kendime saklayayım ya hu, gelin hep beraber gülelim. Sonra vay efendim kafa kız, aman da çok komik kız, azıcık ağır olsana kız. Ay biri de çıkıp demiyor ki ONUN ADI DOĞALLIK YALNIZ diye. Meh, bıktım herkesten. Kendimi ilime irfana vereceğim.

-İlim irfan level: Son sınıfta calculus 106 vermeye çalışıp 2.00 ortalamayla mezun olmak.

-ne var yani gayet ciddi ve cool'um ayrıca aq (temsili)