4 Temmuz 2018 Çarşamba

Dünyanın en iyi arkadaş grubunun buluşmasına 18 gün kaldı. KAZ DAĞLARII BEKLE BİZİİİİ! Tatil planlarımızı yaparken heyecandan kalbim çarpmaya başlıyor. YAV KÖPEĞİYİM BU HAYATIN. Acaba tatil bittikten sonra yaşama sevincimden eser kalacak mı ::(

Eylül'e kadar taşınmam gerekiyor. Ev arkadaşım yok. İnternete ilan koymalı ev arkadaşı bulma işine giresim yok. Tek çıkacak param yok. Amaaan boşşer yaaa Kaz Dağlarıııııı!!!

Bedelli çıkarsa Ozancım yavru bir bebe köpüş edinecek, çok mutluyum. Belki sonra çalarım. WHO KNOWSSSSS?  

8 Haziran 2018 Cuma

Kimseyi ilgilendirmeyen düşüncelerimin ve durumlarımın yazıya dökülmüşlerinin bazıları
  • Acaba Yusuf Atılgan "yoksa her şey ben olmadığım zaman, benim olmadığım yerlerde mi oluyordu" ve "yoksa her şey benim olmadığım yerlerde, ben olmadığım zaman mı oluyordu" arasında kalmış mıdır? Yoksa direkt ilkini yazıp geçmiş midir? Yoksa her şey benim olmadığım yerlerde, benim olmadığım zamanlarda mı oluyordu? Yoksa her şey ben yokken.... Yoks.
  • Hala yaz gelirken sanki 3-4 ay tatil olacakmış gibi bir illüzyona kapılıyorum. Gökkuşağına doğru yürüdükçe o da uzaklaşıyor ya, ayyyyynı onun gibi. 
  • BUGÜN CUMA.
  • Yaz gelirken iştahım kapanıyor. Külo veriyorum. 
  • Arkadaşlarımın girişimcilik projesi olduğunu iddia ettikleri, benimse kirama yardımcı olsun yeter gözüyle baktığım birtakım iş planları içerisindeyim. Hacer hep potansiyelimin çok azını gerçekleştirdiğimi söylerdi eskiden. Sonra saldı. Heralde "yok lan galiba malzeme bu" dedi. Size bi şey diyim mi, ben istesem var ya.. nys.
  • Dünyanın en güzel bebesi, aka yeğenim, güzelleşmeye devam ediyor. Mesela 2 aylıkkenki fotoğraflarına bakıyorum, ki o zaman baya baya beğeniyordum, ve daha güzel olamaz gibi geliyordu, şu an 10 katı daha güzel. Bunun bir sonu yok mudur insafsız?! 
  • Bugün spora giden başka bir arkadaşıma KAÇ BASIYORSUN? diye sordum. Gerçekten merak ederek hem de. Ne oldum demiiicen. 










25 Mayıs 2018 Cuma

Acaba babam bana kendisiyle yaşamayı reddettiğim için sonsuza kadar evsiz kalma büyüsü mü yaptı? O hissi bir daha yaşayabilecek miyim ki? Ev hissi dediğimiz şeyin asıl adının güven olduğunu yeni yeni anlıyorum. Hiç bu kadar yalnız hissetmemiştim.

-kira bursu diyorduk?

20 Mayıs 2018 Pazar






























 Let me take you down 'cause i'm going to
strawberry fields...

17 Mayıs 2018 Perşembe

Kimseyi ilgilendirmeyen hayatımdaki kimseyi ilgilendirmeyen durumlardan bazıları;
  • 4 gün önce 27. yaşımı bitirmiş bulundum. 28'e girdim diyesim gelmiyor. 
  • Eylül'e kadar yeniden taşınmam gerekiyor. Hiç eşyam olmadığı için bu fikir o kadar da zor gelmiyor. Tabii önce taşınacak bir yer bulmam lazım.
  • Akşam yeni dövme yaptırıyorum. Bu yüzden mesai asla bitmiyor.
  • Yavaş yavaş secure attached oluyorum. En azından korku seviyem azalıyor. Korkmadan sevmek çok keyifli. 
  • Yılın ilk elbisesini giymemle yılın ilk çileğini yemem (pastaların içindekiler filan hariç, düz meyve olarak çilek) aynı güne denk geldi. Bugüne.
  • Yazın kızlarla kampa gidiyoruz. Meltem ve Nilsu'nun Türkiye tarihleri kesinleşti. İşler ciddiye binince çok heyecanlandım. 3 gün dağda, internetsiz, en sevdiğim insanlarla. W O W .
  • Sena'ya green card çıktı, hala kafası gelmedi, anlamadık. 
  • Geçen gün Osman'la pilatesten çıktık ve Görkem'le karşılaştık. Sonra spor kıyafetlerimizle kahve içmeye gittik. Belki muasır medeniyetler seviyesi değil ama seviyenin 1-2 tık altında gibi hissettik. Tek sorun kahve sohbetimizin konusunun bedelli olmasıydı. Bir de Fulya'da olmamız.

1 Mayıs 2018 Salı







































Ah bu ben kendimi...

13 Nisan 2018 Cuma

Terapistim geçen gün kendisinden beklenmeyecek bir şekilde "3 sene sonra kendini nerede görüyorsun" klişesini yaptı, ama iyi niyetine güvendiğim için sorusunun cevabını ciddi ciddi düşündüm. Sonra da dedim ki

-kanepede.

Ve devam ettim.

Ama kendi kanepem. Yani kendi evim varmış. Kendi evim derken satın almışım manasında değil de, birilerinin evinde kalmadığım bir ev manasında. Bir de köpeğim var. Bir de hoş bir battaniye. Oturuyoruz öyle kanepemde köpeğimle. Kendimi burada görüyorum.

Soruyu kariyer anlamında sorduğunu bildiğim halde aklıma ne başka bir şey ne de başka bir görüntü geldi. Kendisine de söyledim. İşle ilgili filan herhangi bir düşüncem yok. Aklıma da gelmiyor.

Sektör mü değiştirsem acaba. Bence bunun için 1 senem var. Eğer değiştireceksem bir sene içinde değiştirdim, değiştirdim. Yoksa sıkıntı. Mayıs'ta 27 yaşımda olacağım. Zihinsel olarak 22'den sonra herhangi bir büyüme, gelişme hissettiğimi söyleyemeyeceğim ama eğer illaki sayıyorsak 27 olacağım yani.

Neyse ki hayatın sağlıklı yaşamanın cool olduğu kısmına gelebildim. SUCH BAŞARI.