19 Temmuz 2017 Çarşamba

Hafta sonu aşırı aşırı aşırı sevdiğim insanlarla Çeşme'deydim. Kısacık minicik bir tatil. Eskiden gittiğimizde günlerce kaldığımızdan saçma sapan beach'lere filan giderdik. Şimdi 3 tanecik günümüzü sadece akşamları dondurma filan yemek için siteden ayrılmak şeklinde geçirdik. Sanki eskisi kadar çok gülme krizine girmedik gibi hissettim. Gülecek şeyler mi azaldı? Durumumuz gülme krizlerine girmek için fazla mı hüzünlüydü yoksa benim son zamanlardaki karamsarlığımın sebebi varoluşsal sorunlarım mı gülmeme engel oldu bilemiyorum.

Sonra İzmir'de Reyhan Pastanesi'nde otururken acaba 35 yaşımızda filan da bu Çeşme tatilimizden yapacak mıyız diye düşündük. Nilsu dedi ki;

"Çok büyük bi aksilik olmazsa yaparız bence. Yani... Ölüm gibi..."






Hiç yorum yok:

Yorum Gönder