23 Kasım 2016 Çarşamba

Çocukken, 8-9 yaşlarımda filanken uyku problemi çekiyordum. Uyuyamıyordum yani. İçim sıkılıyordu. Gece olunca moralim aşırı bozuluyordu. Sonra beni psikologa götürdüler. Psikolog, olayı 17 Ağustos depremine ve birkaç ay önce kaybettiğim dedeme bağladı. Hiç de öyle düşünmemiştim. Zaten sürekli bir terapi işine de girilmemişti. 1 kere gitmiştim yani. Bilinçli gibi ama o kadar da bilinçli olmayan canım ailem.. Neyse işte o uyuyamadığım zamanlarda hissettiğim kötü hissi tam tanımlayamıyorum. Korku değil de böyle bi, pis bi karamsarlık gibi, efendime söyliyim böyle nası desem kekremsi bir huzursuzluk mudur, kaygı mıdır, işte durduk yere beliren "içimde kötü bir his var" duygusu vardır ya, o his gelince bi insan kendini sorgular -"benim hislerim çıkıyo muydu ya bi dakika?" diye ve hiç de kötü bir şey olmaz- işte öyle birtakım hisler diyelim. Sanki dünyada herkes uyuyormuş da bir tek ben kalmışım gibi geliyordu. Bu duyguyla da "şu an uyumayan milyonlarca insan var" gerçeğini düşünüp durarak başa çıkıyordum. Mesela camdan sarkıp ışığı yanan komşular var mı diye bakıyordum, eğer evdekiler uyumamışsa çok daha huzurlu oluyordum falan filan. Şimdi ben bu konuyu elbette bir yere bağlayacağım. 25 yaşımdayım ve bu bahsettiğim leş hisler hala ara sıra beliriyor. Bazı arkadaşlarım da ışığı açık olan komşular gibi içimi ferahlatıyor. Darlandığım zamanlarda aklıma geldiklerinde rahatlıyorum.

-ben de psikologum. pek tabii bütün bunları doğal afetlere ya da neredeyse hiçbir anımızın olmadığı kaybettiğim dedemin yasına da bağlayabiliriz ve fakat derinlerden birinin "ATTACHMEEEENT" diye bağırdığını duymamak pek de zor değil. 



1 yorum:

  1. Merhaba :) o hisler bana da çok sık oluyor camdan yada balkondan ışıgı açık komsu var mı diye bakmanın yanı sıra birde face yada watsapa falan girip uyumayan cevrim ici olan var mı diye bakmak. Mesela birileri vrsa icime su serpilmis gibi olur :)) sonra durduk yere birilerini kaybedecekmisim gibi bi korku belirir icimde. Aksama kadar bi haber duyacakmisim gibi telefon caldiginda Allahım yoksa ... hissi. Bende meslegim geregi psikolojiyle çok haşır neşir biri olarak pek normal şeyler olmadığının bittabi farkındayım ama napalım gerceği degiştirmiyor . Bende bi yere bağlıycaktım bunu bak unuttum ya . Neyse arkadaşım bende 23 yasında biri olarak böyle yani kendini yalnız hissetme diye şet ettim 😊😊

    YanıtlaSil