30 Eylül 2016 Cuma

Bir kediye bağlanmasını anlayamadığım, kedisi gidince kahır bela üzülenlerin üzüntülerini "başka derdin mi kalmadı bee" diyerek küçümsediklerimden tek tek özür dilemek istiyorum. Bağlanmak ne garip şey. İnsan, hayvan fark etmiyor.

Sabahları odamın kapısını açınca (Balım'la beraber uyuyamazsınız, açıkta kalan her yerinizi -burnunuz dahil- ısırır) yeni açmaya çalıştığı gözleriyle salak salak bakardı. Dün gece her şeyini toparlayıp yeni evine götürdük.

Minik, akıllı, ruh hastası, güzel kedim benim. Sıcacık ve çok komiksin. 

1 yorum:

  1. MagicMoments1 Ekim 2016 14:56

    Ayrılıklar üzüntü veriyor çoğunlukla ve alışıyor insan ayrılık acısına zamanla. Ayrıldığımız sevdiklerimizin bizden uzak ama hayatta olduklarını bilmek(mutlu olduklarını düşünmek), hayatta olmayışları ile başlayan bir ayrılışa göre daha katlanılası geliyor.

    YanıtlaSil