18 Ocak 2016 Pazartesi

İnsan 24 yaşındayken kendisini karşısındakinin de üzgün olduğuna inandırmaya çalışmamalı ya. Bunlar neden azalarak bitmiyor? Mütemadiyen üzülme hali de bitmiyor mesela. Üzülme derken, biri tarafından, -bile isteye olduğu her ne kadar inkar edilse de- hayır efendim gayet de bile isteye üzülmekten söz ediyorum.

Bir kış, bir battaniye altında, biter mi? Bitmez.

Bütün özverilerim ve havada süzülmesin diye biriktirdiğim sevgi, şefkat, bok püsür de bir olup bana savaş açtılar, hadi bakalım. Durmaya devam edeyim bari.

-aidiyet mi? ben onun ete kemiğe bürünmüş haliyim, görebilmeni dilerdim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder