24 Ekim 2015 Cumartesi

5 gündür Suriyeli çocuklarla sanat terapisi yapıyoruz. Yorgunluktan hasta oldum ama çok mutluyum. Bugün veda günümüzdü. Her session'ın sonunda kendimi tutamayıp ağladım. O çocuklar o kadar masum o kadar tatlılar ki. Suratlarına bakınca neler yaşadıklarını ve neler yaşayacaklarını hayal edip delirecek gibi oldum. Umalım ki zorluklarla karşılaşmasınlar. Karşılaşacaklar, evet. Güçlü olabilsinler.

Bu arada bu satırları 2 senedir "müstakbel evimden yazıyorum" diyip durduğum yerden yazıyorum ve bilin bakalım ne? Müstakbel değil artık. İlk gecemde yalnızım. Hastayım ve ada çayı içiyorum. Yarın ablamla yatak almaya gidicez.

-bi de lamba.

2 yorum:

  1. Bi suriyeli çocuk burger king te patates yemişti. Onu dövdülerdi. Bende görüp üzüldüm. Sen o çocukları iyi edion. Ne güzel bir iş yapıyon. Aferin sana kız

    YanıtlaSil