10 Eylül 2015 Perşembe

Merhaba.

Birkaç gündür saçma bir şekilde kıta değiştirip duruyorum. Bugün yine. Çünkü neden, çünkü pek sevdiğim güneş gözlüğümü Altıpatlar sokak denilen yerde unuttum. O sokakta kısa süre içinde 3 kere bulunacak olmam pek hayra alamet bir şey değil aslında ama hadneyse.

Akşamları da Marmara Üniversitesi'nde takılmaktayım. Eğitimin şart olması hususu.

Dün Ankara'yı sevme nedenleri diye bir başlık okudum ekşi'de. Ne yalan söyliyim, içim çekmedi değil. Ne garip. Renklerinden, kokularından filan bahsetmişler. Bir şeyi sevmem için beynimde kodladığım iki şey. Demek gerçekten sevince herkeste benzer kodlamalar oluyormuş. Böyle naif bir konuya KODLAMA diyerek de yavaş yavaş mekanikleşmeye başladığımı göstermiş oldum.

Buraya kadarki kısmı sabah yazmıştım. Yazdım yolladım sanıyodum. Çok mühim çünkü yollamamış olmam. AMANALLAĞHIM. Başım ağrıyor. Günler geçiyor.

2 yorum:

  1. ankarayı sevebilmek için ankarada hiç bulunmamış olmak gerekiyor maalesef..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Saçma sapan konuşmayınız efendim lütfen.

      Sil