21 Ağustos 2015 Cuma

Yazamıyorum çocuklar.

Evren bu aralar bana tatlı anlar yaşatıyor. Bunu, geçtiğimiz iki ay için küçük bir özür olarak kabul ediyorum. Ayın 10'undan düne kadar Ankara'daydım aslında ben. Fakat bilgisayarsızdım. Tavanı seyrettiğim çok fazla an oldu. Dün akşam Merve bu sabah İtalya'ya gideceği için Osman'daydık. Yine ne çok şey değişmiş. Sena işe, Osman staja gideceği için erkenden uyundu geçen senenin aksine. Sabah erken kalkıldı ve herkes işine gücüne, Merve tek başına havaalanına gitti. 1 yıl. Hemen geçti. Gidişlere hemen alışmışız. Normalleşmiş. Felaket olmaktan çıkmış. Büyümüş müyüz, yorulmuş mu, emin değilim.

Yine Eylül geliyor. Çok fazla olmasa da yine ufak tefek heyecan ve beklentilerim var. Başka türlü canlı kalınmıyor ki zaten.





























Bu benim 17. yaşım oluyor.

2 yorum:

  1. konuyla alakasız olacak hatta dünyadaki çoğu konuyla alakasız olacak ama solundaki mavili kadın hayalet formundan insan formuna geçerken sağ ayağında bir sıkıntı çıkmış gibi sanki .en azından ilk bakışta.

    YanıtlaSil
  2. merve tek başına YANLIŞ havaalanına gitti. olur öyle. ne de olsa büyüdük.

    YanıtlaSil