18 Temmuz 2015 Cumartesi

Ev'in tanıdık huzuru bir yana, neden burada yaşayamayacağımı unutmuştum, yine hatırladım. Bu konuda gerçekten çok unutkanım ya. Garip. Ne yapacağım o kadar belli değil ki. Birkaç ihtimal var. Hepsi de benden bağımsız gibi. Gerçekten de mezun olmak, doğmaktan sonraki en büyük travma. Ve en azından şu son dönemimi bir daha yaşamayı o kadar çok isterdim ki. Anlatamam. Anlatamıyorum zaten. Çünkü anlamıyorum. Bile.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder