6 Temmuz 2015 Pazartesi

Bugünlerde duygusal dinginlikteyim çocuklar. Kafa açıcı şeyler düşünmüyorum. Günlerimi evde geçiriyorum ve bu durumdan şikayetçi değilim. Çeviri işine girdim. Biraz para kazansam fena olmayacak zira.

Geçen akşam Osman ve arkadaşlarıyla dışarı çıktık. Sanırım hiç bu kadar dans etmemiştim. Garsonlar sandalyeleri toplayana, ışıkları açana kadar. Yani adeta kovulana kadar. Öyle ki iki gün oldu hala omuzlarım ve belim ağrıyor. Hamlamak bu mu acaba?

Aklımda ablamın bisikletine bakım yaptırıp sahilde bisiklet sürmek var. Üşenmezsem bu işe bir el atacağım. Bir de yarın sabah geçenlerde online başvurduğum ama cv'mi hala görüntülememiş olan anaokuluna gidip cv bırakacağım. Bakalım neler olacaktı.

-Ankara. Çoğunlukla Bilkent. 76. Çim. Tanıdık renkler ve kokular. İsterim.

1 yorum: