21 Mayıs 2015 Perşembe

Mesela tanıdığın ama pek samimi olmadığın biriyle ilgili sana "neyse ki yakın arkadaşım değil neyse ki"  dedirtecek bir haber geliyor. Ama birilerinin yakın arkadaşı. Bunu düşünmüyorsun o an. Birilerinin kızı, sevgilisi bir şeyleri. Hergün hayatla ilgili binlerce plan yapıp hayal kurup, baharın kokusunu içime çekip, mezuniyete geri sayıyorum ya ben, eminim o da öyle yapıyordu. Beni ondan farklı kılan hiçbir şey yok. Belki haftasonu Seğmenlere gitme planı vardı mesela, belki 2 hafta önce mayfest'te sarhoş olup çok eğlenceli anılar biriktirdi ve hala onlara gülüyordu.Yani, bunlar hep. Bilmiyorum.

Çok üzgünüm.

Ölümün ara ara kendini hatırlatması, çok yakınlarımdan geçip "ben burdayım" demesi, kendimi bok gibi hissettiriyor. Ve biliyorum ki, 3 gün içinde yine ölüm gerçeğini unutup hayatın saçma koşturmacasına kapılacağım. Ta ki beni bulana dek. Ya da daha kötüsü, çok yakınımda birini.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder