22 Şubat 2015 Pazar

Cuma günü Kite'ta Kalben ve Brazzaville konseri vardı. Konser 12 gibiymiş de filanmış da, ben ne kadar içtiğimi de hatırlamıyorum, konsere dair hatırladığım çok az şey var. Biri bardak düşürmüş olduğum, diğeri de 1 saat filan hiç sevmediğim birine fırça atmış olduğum. Hem de sol elim belimde, sağ işaret parmağımı yüzüne yüzüne sallayarak. Başka bir şey yok. Gece 3'te de Bestekar'da Görkemlerle buluştuk bir de Meltem'le Bilkent Judges'ı trolledik. Ertesi sabah gözüm oyuluyordu sanki. Öööyle bir ağrı. Benim huzurlu sıcak aile evimde haftaiçi biriktirdiğim enerji haftasonuna yetmiyor. Ancak bir günlüğüne yetiyor.

Gündüz vakti ışık yanan evde mutsuzluk vardır, demiş Umut Sarıkaya. Bence çok doğru bir söz. İlk okuduğumda EVET LAN! demiştim çünkü aksini görmemiştim. Şimdi içinde güzel insanların yaşadığı kottaki bir daire için geçerli olmadığına ayıktım. Bu şekil aydınlanmalar.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder