16 Eylül 2014 Salı

7 ders alma çakallığım planladığım gibi işlemedi, ama bu demek değil ki B planına geçmeyeceğim. Okulun ilk haftası hep bi tuhaf. Derse gitsen bi dert, gitmesen bi dert, otursan çok oturdu oluyosun, kalksan niye kalkasın ki manyak mısın ne güzel oturuyoruz filan gibi saçmalıklar. Bugün Esra'nın doğum günüydü. Saçmalıkların arasına güneş gibi doğan tam eylül havası eşliğindeki 1-2 saatlik kutlama. Balonlar, neşeler.. Akşam da Hacerle buluştum. Dertleştik. Eskiden hep ben anlatırdım, artık o da anlatıyor. Çünkü büyüdüm. Bu önemli. Sonra dönerken şunu düşündüm. Hisler aslında hep aynı. Yani, 8 yaşındaki heyecanla şimdiki aynı. Korku, aynı. Kalp kırıklığı, beklenti, sevinç eskiden nasılsa hala aynı. Sebepleri farklı da, his aynı his. Çok enteresan değil mi ya? Bencöyle. Sonra servisten inip yurda giderken bi baktım 96'lı kardeşlerim gitar çalıp şarkı söylüyorlar. Wish you were here çalıyordu. Hmmm bak sen şunlaraaaa, diyerek gittim yanlarına oturdum. Ergonomik yapım sayesinde de hemen kamufle oldum. Şu bir gerçek ki, yaşıtım olsalar sikseniz oturamazdım tanımadığım bir grubun ortasına tek başıma, ÇAT diye. Ben gidince nedense seviye düştü. Pink Floyd'la başladık en son Şebnem Ferah-Sil Baştan çalıyorlardı. Bu ani düşüşe anlam veremedim. Sigaramı söndürüp uzaklaştım. Sonra onlara biraz imrendim. Üniversiteye yeni başladılar ve yaşayacakları bir sürü şey var. Her şeyleri yeni. Sonra bir sürü şeyi tamamen tüketmiş olmama az kaldı diye üzüldüm. Her şey tükeniyor. Dünyaya her bir boku tüketmeye gelmişiz.

-Durduramıyoruz çocuklar.

3 yorum:

  1. bir sürü şeyi kısa zamanda tüketicek olmanı neye dayanarak düşündün ki? tabii eğer tüketmekten bahsettiğin şey alkol, yemek ya da sigara falan değilse... bunun dışındaki şeyler için "tüketme" eylemi çok da doğru gibi gelmiyor bana. yıpratıcı bir etkisi var. oysa tükettiğimiz tek şey zamandır. geriye kalanları özümsersin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Alkol, yemek, sigara, anılar, anlar, kahkahalar, ilişkiler, arkadaşlıklar, konuşulacaklar, yaşanmışlıklar, yaşanmamışlıklar, sigara muhabbetleri, boş konuşmalar. Aklına gelebilecek her şey. Özümsenenler zaten özümseniyor ama hepsini saklayamayız ki. Özümsenecek kadar değerli olmasalar bile her şeyin tükendiğini izlemek çok canımı sıkıyor.

      Sil
  2. Nerede tükettin ömrünü? Bir hareketin hatırası, bir tutkunun işareti, bir maceranın parıltısı, güzel ve firari bir cinnet – geçmişinde bunların hiçbiri yok; hiçbir sayıklama senin ismini taşımıyor, seni hiçbir zaaf onurlandırmıyor. İz bırakmadan kayıp gittin; senin rüyan neydi peki?
    "Kökeninde aldatıcı ve yıkıma mahkûm olmayan hiçbir 'yeni' hayat görmedim şimdiye kadar. Her insanın zaman içinde ilerleyip bunaltılı bir geviş getirmeyle kendini tecrit ettiğini, yenilenme niyetine de ümitlerinin beklenmedik yüz buruşturmasıyla karşılaşıp kendi içine düştüğünü gördüm. – E. M. Cioran-Çürümenin Kitabı

    Oku ama canın sıkkınken okuma bu kitabı. Ama oku. Öperim bebek.

    YanıtlaSil