13 Temmuz 2014 Pazar

Şimdi başlasam ve 15 yılımı filan bunu düşünmeye ayırsam, geriye nasıl 40 liramın kaldığını asla bulamam. Dün geceye dair hatırladığım en güzel an ise, Macarena'nın sonunun bizim o an Shantel'in diye hatırladığımız ama şimdi bakınca şu olduğunu bulduğum şarkıya bağlandığı andı. Çok iyi bağladılar ya. Nedense o an aşırı keyiflendim. Sanki en sevdiğim şarkılarmış gibi filan. Hayır, n'alakası varsa... Bir de Osman'ın, bir anda zenci bir adamla dans etmeye başlayan ablasını kurtardığı an. Çok komikti bence. Eve nasıl döndük ve ben pijamalarımı giyecek enerjiyi nereden buldum hiçbir fikrim yok. Sabah kahvaltısı için hayalim Beşiktaş'taki minnoş kahvaltıcılardı ama o kadar salak ve fakirdik ki Cevahir'de fastfood yedik. Ayrıca hava çok sıcaktı ve insanların sınavları vardı. Sevdiğim insanlarla eğlenirken hep LÜTFEN BENİ STAJA ALSINLAR dedim içimden, ve de dışımdan. Çünkü benim bu insanlarla bir arada olmam, ve sevdiğim bir şeylerle meşgul olmam lazım. Buna gerçekten çok ihtiyacım var. Kendimi tatilin geri kalanında Ankara'da sığır gibi yatarken hayal edemiyorum. Aslında edebiliyorum, çünkü bu çok kolay. Fakat hiç istemiyorum ya. Ama hiç.

Yarın dönüyorum aslında. Eğer kabul edilirsem haftaya tekrar geleceğim. Beni alsınlar beni nolur beni ya.

-şarkıyı duyunca aklına hemen Davut Güloğlu'nun Katula Katula'sı gelenler, merhaba sizlere, beyinlerimiz nasıl da çöplük halinde değil mi?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder