14 Temmuz 2014 Pazartesi

Bütün yol kafamda System Of A Down çalmasının nedeni uslanmaz bir ergen oluşum değil, bir başka uslanmaz ergenin üzerine System Of A Down tişörtü giymiş olmasıydı. Tezer Özlü okuduğum tatlış bir yolculuk planlıyordum ama kafamın içinde B.Y.O.B çalarken ve yanımda, koltuğuma oturduğum andan itibaren muhabbet açmak için doğru anı beklediği her halinden belli olan bir teyze varken artizliğin bir anlamı yoktu. Teyze beni molada sigara içerken yakaladı. Muhabbetin devamlılığını bana iltifat ederek garantiye aldı. Ne kadar güzelsin keşke sigara içmesen, dedi. Teşekkür ederim ve bilmiyorum, olabilir, doğru galiba, dedim. Sigarayı bıraktıktan sonra ne kadar rahatladığından bahsetti. Konuşmanın seyri, psikoloji okuduğumu söylememden sonra iyice kesinleşti. Psikoloji okuyorum dedikten sonra, psikolog olmak istemediğimi belirtmeme rağmen, onun için artık bir psikologtum ve anlatmaya başladı. Kafam o kadar soluma dönüktü ki, çünkü bilirsiniz dinlemek bu işin en önemli parçası, dışarı mı bakaydım, hala boynum ağrıyor. Anlattıklarına göre 4 sene önce kocasıyla ayrılmışlar, üst üste bir sürü travmalar yaşamış ama15 yaşındaki oğluyla mükemmel bir ilişkileri var. Çocuğun dersleri kötü ama çok yetenekli. Tiyatrocu olmak istiyor. Resim yarışmalarında birincilikleri var. Acaba diyor biz ayrıldığımızda oğlanla çok ilgilenemedim de ondan mı matematiği kötü neden başarısız sizce. Dikkat dağınıklığı nasıl bir şey? İlaç kullanmalı mı?

Aslında önceleri böyle dertleriyle filan beliren insanlara hiçbir şey söylememeyi tercih ediyordum çünkü baya psikolog kimliği yükleyip anlatıyorlar ve konuyla hiçbir alakam yok. Yani ilgisizliğimden değil, insanlara yararlı olabilecek bir eğitimim olmadığından. Birinci sınıftaki gönüllü stajımda diğer stajerler bipolar ablalarla YA BENCE ANNENİZLE DAHA ÇOK VAKİT GEÇİRİN VE BADEM YAĞI SAÇA ÇOK İYİ GELİYOR CANIM tarzında saatlerce konuşabiliyorlarken ben hiçbir şey söyleyemiyordum. Hastalar bize DOKTOR HANIM diyordu ve diğer stajerler hallerinden çok memnun bir şekilde onlara öğütler veriyorlardı. Bense yanlış bir şey söylemek yerine mal gibi oturmayı tercih ediyordum. Sonraları bu düşüncemi çok ağır hastalar için hala geçerli olmak koşuluyla yumuşattım. Yani bana psikolog kimliği yükleyen teyzelerle filan konuşuyorum baya. Duymak istedikleri 3-5 şey var zaten. Neden olmasın ki, diyorum. 

İçiniz rahat edecekse hastaneye götürüp dikkat dağınıklığı için test yaptırabilirsiniz. İlacı desteklemiyorum ama bazı durumlarda kullanılabilir. Bu yaşlarda bazı agresiflikleri olabilir. Kız çocukları duygusal agresif, erkek çocukları fiziksel agresiftir. Alttan almanız çok güzel. Tiyatro yeteneğinin üzerine gidin. Oğlunuz sizin gibi bir annesi olduğu için çok şanslı. Siz de öyle bir oğlunuz olduğu için çok şanslısınız.

Biriyle konuşurken saate bakmamak için kendimi o kadar zorluyorum ki kadınla konuşurken kanser olacağımı sandım. O kadar saat konuşmaya rağmen, konuşma bitemedi çocuklar. Yarım kaldı. Son sözlerimizi ayakta hızlı hızlı toparlamaya çalıştık. Neyse ki yüzü gülüyordu ve birkaç kere ya ben cidden çok şanslı bir kadınım çok teşekkür ederim, dedi. Bu da bana baya iyi hissettirdi. Ah çıkarcı ilişkiler.

-hala psikolog olmak istemiyorum.

10 yorum:

  1. Gerçekten psikolojiden soğudun mu merak ediyorum bölümü isteyerek gitmemiş miydin neden böyle oldu

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Psikolojiyi seviyorum, psikolog olmak istemiyorum. Daha interaktif hareketli yaratıcı bi şeyler yapmak istiyorum.

      Sil
  2. Farklı alanlarda da çalışabilirsin ne yapmayı düşünüyorsun?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. işte reklam ajanslarında staj yapıp oraları görmek istiyorum haber bekliyorum birinden bakalım

      Sil
  3. burası tercih merkezi deyil yalnız. raad bırakın kızı

    YanıtlaSil
  4. tamam yazar olma ama şuraya yaz

    YanıtlaSil