28 Temmuz 2014 Pazartesi

Sabah yine Ankara'da bir bayram sabahı klasiği olarak annemin amcasına kahvaltıya gittik. Kötü şeyler oluyor çocuklar. Dünyanın en minnoş evlerinden biri olan büyük amcanın evini çocukları müteahhite vermiş. Yerine saçma sapan bir apartman dikilene kadar civardaki başka bir tatlı eve yerleşmişler. Seneye apartmana taşınacaklar. Bu kahvaltıya her sene gittikçe daha az kişinin geldiğini fark ediyorum. Büyük amca elinde cep telefonu, telefon çaldığında bağıra bağıra konuşuyor ama nasıl mutlu. İlaç saati geldiğinde masaya içinde bir sürü ilacın olduğu bir kutu geliyor. İnceliyorum. Ellerini, mimiklerini. Küçük bi çocuk ciddiyetiyle ilaçlarını tek tek düzenli bi şekilde çıkarıp hizaya diziyor. Sonra hepsini birden avucuna alıp yutuyor. Ben de kalkıp kafasına sarılmamak için zor tutuyorum.

-2012 bayramında çekilen toplu fotoğraf çerçeveletilmiş, bahçe duvarına asılmış. Bir daha o kadar kalabalık olmayacak, diyor büyük amca.

önceki bayramlı yazıları görmek isteyenler beni takip etsin.

ikibinoniki
ikibinonüç

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder