28 Temmuz 2014 Pazartesi

Bugün mezarlığa gittik. Mezarlığa gidince hep mezar taşlarını gözlerimle tarayıp benim yaşlarımda biri var mı diye bakıyorum. Bugün de öyle yaptım ama bulamadım. Dedemle anneanemin mezarlarını suladım. Annemle babam dua ettiler. Ben de dedemle olan anılarımızı düşündüm. Aklıma 2 şey geldi. Biri hasta değilken ve biz onlara gittiğimizde ablamla bana çevirzıpla gibi bir oyuncak alması. Diğeri hastayken ve bizde kalırken pijamasının cebinden bize dondurma parası vermesi. Anneannemle olan anılarımızı hatırlayamadım pek. Halbuki dedemden daha uzun yaşadı, daha çok vakit geçirdik. Neden hatırlayamadım acaba? Üzüldüm buna. Dönerken bir mezar başında yere çömelmiş bastonlu bir amca, 30 yaşlarında ayakta duran bir kadın ve mezar taşına eğilmiş ağlayan bir kadın gördüm. Mezar taşını okudum hemen. 2001 yılında ölmüş, 25 yaşındayken. Benden 2 yaş büyük. Bir an önce oradan gitmek istedim. Arabaya binince bu sefer mezar taşlarına bakmadım. Su taşıyan çocukları izledim. Bir de simitçiler vardı.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder