23 Haziran 2014 Pazartesi

Eve döndüm, hastaneye gittik. Çünkü dün bir minik Yiğit doğmuş. Annesi babası yanlış anlar diye demedim ama, tam bir kara kaplumbağası gibiydi. Ki bu güzel bir şey. Yani boynu filan. Ve ağır hareketleri. Bi de burnu. Bir insanın bu kadar minik olabilmesi çok saçma. Ziyaret defterine birkaç şey yazmamı istediler, ay dedim ben yazamam babam yazsın. Oysaki nasıl da doluydum. Öyle de bir yazardım ki Yiğit zamanı gelip de defteri okuduğunda benim kısmımı atlardı. Salak çocuk. Burnunu kopartıp en sevdiğim gömleğime düğme yapmamam için bana bir sebep söyle.


















-nazar değdirirseniz hepinizi öldürmek zorunda kalacağımı hatırlatır, esenlikler dilerim.

4 yorum: