23 Mayıs 2014 Cuma

Okulumun uzaması ihtimaliyle yüzyüze geldiğim şu günlerde.. Bu cümleyi tamamlayamıyorum. Dün yine okulda sabahladık. Belli bi saatten sonra insanlar ve sesler azaldığında kampüs çok tuhaf oluyor. Kötü değil ama tuhaf. A binasının önünde tek başıma sigara içerken birtakım flashback'ler yaşayıp uzaklara dalmam Meltem ve Öykü'nün bütün bozuk paramızla otomattan aburcubur ve kahve almamızı önermeleriyle bölünüyor. Kat aralarındaki koltuklarda tek tük uyuya kalanlar, uzaktaki bi koridordan belli belirsiz gelen kahkahalar, tuvalete giderken kapkaparanlık koridordan "hasssktir" diyerek geçmeye çalışmak filan. Bunlar hep güzel hatırlanacak bence. Sonra mesela dün, sabah 4buçuk gibi yurda uyumaya gittik. Meltem merdivenlerden uçtu. Ayağını burktu. Kırık olsa duramazsın şakaları eşliğinde onu odaya çıkarıp uyuduk ama kendisi durunamayıp kalkıp sağlık merkezine gitmiş biz uyurken. Sınavdan sonra röntgen çektirdi de cidden kırık olsa duramazmış.

Sınavda öğrencilik hayatımda 2. kez ekstra kağıt istedim ve konseptten o kadar uzağım ki kağıt isterken hocaya el kol yaptım kağıt versin diye, o da "gel al" yaptı eliyle koluyla. Vay be dedim, demek işler böyle işliyormuş. Millete NÖ YOZÖYÖNÖZ O KODÖR EKSTRÖ KÖĞÖT ALÖP diye çemkirip dururken kağıt almalarına odaklandığım kadar kağıdı kalkıp aldıklarını da fark etseymişim iymiş. Neyse. Neden aldım ben o ekstra kağıdı? Çünkü soruda experiment design etmem isteniyordu, ulan dedim ya herkes kağıdına şekiller şukullar çizip  duruyor dur hele ben de götümden şekil deney uydurayım şöyle alengirli, dedim. Cognitive neuroscience ile olan münasebetim de bu şekilde sonlanmış oldu, diye düşünüyorum. Ben yine de büyük konuşmayayım tabii.

Şu an kendimi bok gibi hissediyorum.

4 yorum:

  1. Bilgeeeee napcan lisans bitince?

    YanıtlaSil
  2. Bilge ya, mezuniyet sonrası ne yaptığının hiç önemi yok, boşver. çünkü efkarlanıp bi sigara yaktığında, okuldayken yaptıkların ve o günlerden kalan güzel anılar olacak sadece elinde. dersleri yemişim sana bir şey olmasın. gez, oku, izle, keşfet, eğlen. sonra o günleri güzeeelce paketleyip arşivle, bi 10 yıl sonra acil durumlarda camı kırıp içlerine girer, harika hissedersin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ay ben bunu yeni gördüm? Söylediklerini bunları okumadan yapmaya başlamışım meğer, hihi <3

      Sil