5 Ocak 2013 Cumartesi

Bazen Ankara'da hiç arkadaşım yokmuş gibi hissetmek çok üzücü oluyor. Hani böyle mesela, saçma sapan bi zamanda KALK GİDELİM dediğinde nereye gideceğine botlarını bağlarken karar vermelik. İşte onlardan biri İstanbul'da, diğeri Trabzon'da. Bu, evrenin bana yapabileceği en piç şey sanırım. Şimdi bir cumartesi akşamı, yurt odamda ayran içiyorum mesela. Sonra bir de şey var, ya İstanbul ve Trabzon'da olanlar da olmasaydı? Ondan sonra derin bir nefes alıyorum. Üzerine de ayran içiyorum, iyi gidiyor.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder