29 Aralık 2012 Cumartesi

Bir tarafta çocukluğunuzun kahramanı olan babanızın doğruları, diğer tarafta kendi doğrularınız varken hayat o kadar ağır geliyor ki, bir kaldırıma oturup saatlerce ağlayabiliyorsunuz. Çünkü babam nasıl yanılmış olabilir? Bu nasıl mümkün olabilir? Seneler önce fark etmeye başladığım bu şey, ilk defa bugün bana bu kadar gerçek geldi. Hiç bu kadar yalnız hissetmemiştim. Çok canım yanıyor.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder