7 Ekim 2012 Pazar

Mesela yarın quizim olduğunu "just a reminder" başlıklı mail sayesinde öğreniyorum. Hocanın remind etmek gibi bir zorunluluğu yok mesela. Hiç de sevmediğim bir kadın kendisi. Ama insanlık ölmemiş. Benim gibi "ne yapsam da daha huzursuz yaşasam?" diye düşünüp duran öğrenciler vardır belki diye mail atıyor. Muhtemelen o sınıfta quiz olduğunu yeni öğrenen tek kişi benimdir. Çünkü derse geç kaldığımda amfinin en arkasına oturup "sana şu an tepeden bakıyorum aziz statistics in psychology dersi" ve "dersi dinliyorum gözlerim kapalı" mısralarını içselleştiriyordum ki bir de baktım kendimi birtakım ufak rüyalara gark etmişim. Gözler kapalı ders dinlenmiyor. Bunu hepimiz biliyoruz. Sonuç olarak istatistik gibi ne sikim yaptığımız hakkında hiçbir fikrimin olmadığı bir dersi okulun en sevdiğim binası olan sanatlı Grafik Tasarım binasında alıyoruz ve o güzelim binayı böyle pis işlerle kirletiyormuşuz gibime geliyor. Ben de buna tepki olarak dersi gözlerim kapalı dinliyorum. Aslında öyle bir şey yok. Yani evet o binada istatistik dersi işlememizi hoş bulmuyorum ama bu dersi dinlememe engel değil. Dersi dinlemiyorum çünkü ayakkabılarım sarı. Hayır. Saçlarım uzadı. Yok. Kahvaltıda süt içtim. Durumun ne kadar ciddi olduğunun farkına varın istiyorum. Beni iyileştirin istiyorum. Kendimi Türk psikologlarına emanet ediyorum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder