22 Ekim 2012 Pazartesi

Geçen sene bu zamanlar, elimde olsa 24 saat Bowerbirds dinleyecektim. Kendimi iyi hissettiriyordu. İnanılmaz büyük bir boşluktaydım. Okulu sevmiyordum. Okulda bulunmak istemiyordum. Hep uyumak istiyordum. Yine yanlış bir hayatı yaşadığımı düşünüyordum. Yeniden başlatmak istediğim çok şey vardı. Özlem duygusu bütün hücrelerimi öldürüyordu. Saçlarımı acıtıyordu. Parmak uçlarımı uyuşturuyordu. Okula, devam zorunluluğu olan derslerde bulunmak için gidiyordum. Bedenen oradaydım. Ecnebi hocanın her dediğine "Yes." diyordum. Dedikleri umurumda değildi. Sigara hakkında konuşup duruyorduk. Dönem sonunda bana "sana ne desem yes diyorsun." dediğinde cevaben "no" diyecektim. Bundan habersizdik. Essay notlarımı yükseltip beni geçireceğinden de. Beni geçirdiği için teşekkür etmek istedim. Fakat gördüğümde yolumu değiştirdim. Şimdi selam versem de beni hatırlayacağını sanmıyorum.

2 yorum:

  1. "Özlem duygusu bütün hücrelerimi öldürüyordu. Saçlarımı acıtıyordu. Parmak uçlarımı uyuşturuyordu."

    kollarını uzatınca boş kalacaklarını bilmek durmaksızın üzüyor.

    YanıtlaSil
  2. güzel müzik önerin için sağ olasın, bilge.

    YanıtlaSil