12 Eylül 2012 Çarşamba

Red Hot Chili Peppers konseri zaten güzeldi de, 6 yıl önce canımı yakan adamı, o çocuk adamı orada görmek, onun güzelleştiğini görmek, mutluyken görmek, sevgilisinin beline sarılırken ve By the Way çalmaya başladığında çok sevinirken görmek, bana keyif verdi. Bir süre gülümsediğimi fark etmeden bu görüntüye baktım. Seyrettim. Hoşuma gitti. Sonra kafamı çevirdim. Bir şeyler yanlıştı. Her şey ben olmadığım zaman, benim olmadığım yerde olmaya devam ediyordu. Mantarı içine itilen şaraplar gibi, her şeyimi içime ittim. Sonsuz güven duygusuna olan özlemim kulaklarımı yaktı. Benim omzum da öpülmeyi hak ediyordu, boynunu öpmekten keyif aldığım bir adam tarafından.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder