22 Ağustos 2012 Çarşamba

Bugün, misafirlere hizmet etmenin en sevmediğim yanının sehpa çıkarmak olduğunu fark ettim. Öğleden sonramı yatakta uyuklayarak geçirdim. Kitap okudum. Lomo'mun bozulmuş olabileceğini fark edip bir süre üzüldüm. Sonra unuttum. Tekrar hatırladığımda artık üzülmediğimi fark ettim. Aynı şey "insanlar" konusunda da olsa ya. Güzel olurdu. En azından eşyalara bağlanmadığımı gördüğüme sevindim. Perşembe günü Sena'ya kavuşuyorum. Bana bez çanta dikecek. Dün gittigidiyor'dan mavi saç boyası almıştım. Perşembe o da gelecek. Artık kendim boyamaya çalışacağım, olduğu kadar.

-Ağustos yavaşladı.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder