30 Ağustos 2012 Perşembe

Allahallaah. Nereden geldi şimdi bu göğüs kafesime öküz oturmuşluk hissi, yeniden. Uzun zamandır yoktu. Hiç özlememişim. Fiziksel reaksiyon göstermelerimden, nefret ediyorum. Soğuk soğuk terleyen el ve ayaklar, karın ağrısı. Bilinçaltımın en derinlerine fişeklediğim şeyler yeni yeni ortaya çıkıyor rüyalarımda. Çok zamansız. Çok yersiz. Çok saçma. Çok çirkin. Çok üzücü. O kadar anlamsız ki, tepki bile veremiyorum. Oysaki rüya benim, ama öylece bakakalıyorum. Yani mesela, bir keresinde tünediğim ağaç dalından kafana şarap şişesi sallamıştım. Uyandığımda nasıl rahattım, harika bir güne başlamıştım. Çünkü zamansız değildi. Bir anlamı vardı, zarar vermek istememin, acıtmanın bir anlamı vardı. Şimdi yok. Şimdi bir anlamı yok. Şimdi çok uzak. Çok geride. Bulanık. Keşke bu aralar bi lucid dreaming yaşasam. Keşke yaşasam da bütün farkındalığımla desem ki "Senden hiçbir şey istemiyorum, kafamın içinden çıkmandan başka. Lütfen artık burayı boşaltır mısın, sana dair olan her şeyi de beraberinde götürerek?" Bilirim anlayışlısın, huzur verici bir sakinliğin var. Naif kelimesini en güzel sen kullanırsın, naifliğinden. Ne de güzel çeker gidersin o zaman. Sonuçta bana bir tane "güzel gitme" borçlusun.

4 yorum:

  1. şimdi zamansız değil. hiç zamanı olmadığı için, beynin "aha bu kız saçmalıklarımı kaldıracak kadar rahatladı, son kalan bikaç damlayı da silkeliyim en iyisi" diyor. ağzıma sıçılmaların acısını 1 yıl rötarla çıkardığım için biliyorum. bu son round tahminen. beynin rahatı buldu, son kozunu oynuyo. bence yani.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok mantıklı geldi çokoşuma gitti :)

      Sil
    2. Ben de bu duruma göğsüme fil oturdu diyordum tek degilmisim demek ki

      Sil