28 Temmuz 2012 Cumartesi

Bilkent Tunus durağı ve yurtların oralara filan, hep kustum dün gece. Yolunuz düşerse dikkatli basın......... Çünkü muhabbet güzel olunca, azıcık eğleniverince bilmem kaç biranın üzerine o tekila shot'ları 5'e tamamlama gibi pis, laanet bir huyum var. Sonra çok konuşuyorum. Çok konuşurken kendimi babamın bütün hayatını anlatmış ve susamış buluyorum. Eğlenceli içki masalarını babama kitlemekten bıktım. Kimse de demiyor ki, BE DALYARAK, BİZE NE? BİZE NE LAN? Bir gün biri bunu diyecek. O kişiyi alnından öpüp HAY SEN ÇOK YAŞA diyeceğim.

Sonra, bu boktan, gece bile yaprağın kıpırdamadığı Ankara akşamında, 3 kız tatlı tatlı oturduğumuz masamıza 3 farklı masadan "Şey.... Merhabaaa.... Biz burdan If'e geçeceğiz de....... Siz de gidecek misiniz acabaa?" sorusu yöneldi fakat lakin ki If'e filan gitmeyecektik.

Sonra gece yurtta kaldım. Yurtta misafir olabilmem için Doğu Kampüs'e gidip bi form gibi bişey doldurmam gerekti. O kafayla Doğu Kampüs'e gidip, oda ayarlayıp tekrar merkeze gelmemiz çok saçmaydı. Sabah Ezgi dedi ki, ayık olsak yapmazdık öyle bişey! Haklı. Sonra Ezgi'ye bana sahip çıktığı için teşekkür ettim. Sonra eve geldim, uyudum.

Edit: Sanırım formu Doğu Kampüs'te doldurmadım. Ama bi form doldurdum.

2 yorum:

  1. Bi arkadaşım çok güzel "sorduk mu?" der, şiir gibi. Ben de anneannemi anlatıyorum hep; ama bana hiç "sorduk mu?" demedi. muhtemelen o da o sırada içkili ve mutlu olduğu için.

    Tekila şat içmeyeli bi 6-7 yıl oluyo heralde. en son, aç karnına bi kova kiraz yedikten sonra heralde bi kova da tekila içmiştim. Sabaha karşı kalkıp kustum tüm kirazları,o kafayla "verem mi oldum lan ben! kan mı kusuyorum!?" diye ağlamıştım bi de. tekilaya tövbe edişim böyle gerzekçe oldu işte.

    YanıtlaSil
  2. Aahaha süpermiş.

    Tekila bok gibi. AMA ÇOK SEVİYOM.

    YanıtlaSil